IS JOHANNIS MAGNI A.chiepiscopum reducendis, lal.oraue.it et profecerit: exinde restat intueri, quanto p.elal.s affectu S. Sedis Apostolicae, cuius autoritate praedicta conversio facta est, et indefesso summo rum Pontificum studio, praedicta regna in eadem fide, plurimis iteralim emissis legatis con- seruata sunt, seu collapsa, vt Reges, et Principes sincerissimis exliortalion.bus euocati, ab erro ribus resipiscentes, ambulent in domo domini cum consensu. Inter alios autem eiusdem S. Sedis Apostolicae sanctissimos Pontifices, cum ipse Gregorius VII. pro defensione fidei quasi in superabili principum furori in magna constantia resistens, pluries in persecutiones incidisse legi tur, dignum et iustum est, vt aliquot eius religiosae epistolae, ad Reges praesertim et regna Aquilonaria, in noua fidei plantatione, et irrigatione laudabiliter scriptae, praesentibus inse rantur, quatenus omnis Catholica natio clarissime videat, et Deum laudet, quod nunquam di vina miseratio defuerat, aut sua inscrutabili prouidentia deesse velit, quin ad ostium pulsans cum filiis hominum esse desideret, et loqui pacem in plebem suam, et super Sanctos suos, et in eos, qui convertentur ad cor. Quin immo veluti gallina congregans pullos suos sub alas, incessabili voce omnes exhortatur, vt iuste, pie, sobrie, caste, et sancte in hoc seculo viuentes, superata huius seculi turbatione, quietem inveniant et possideant, sempiterna laetitia duia- turam. Epistolae igitur eiusdem Gregorii VII. annis XII. Ecclesiae Romanae de anno Christi M. LXXIIII. praesidentis, ad Reges Aquilonares, vt praemittitur in causa fidei conscriptae, potius pietatis zelo Olai Arch i episcopi Vpsalensis, quam ordinatione autoris huius libri, praesentibus pro excitanda Regum et Principum emendatione, occasionaliter sunt annexae. h ) Gregorius VII. N. glorioso Sueonum Regi. *) Quoniam Regni tui terram quosdam sacri verbi ministros fuisse ingressos audiuimus, nouer it Excellentia tua nos in Domino multum laetari, deinceps quoque de salutis vestrae re paratione plurimum spei indubitanter habere. Gallicana siquidem Ecclesia non vos alienis do cumentis instruxit, sed quod de thesauris matris suae S. Romanae Ecclesiae accepit, salubri vobis eruditione contradidit. Quapropter vt Christianae religionis, et doctrinae gratiam obti neatis vberiorem, voluimus Celsitudinem tuam aliquem vel Episcopum, vel idoneum Clericum ad Apostolicam sedem dirigere, qui et terrae vestrae habitudines, gentisque mores vobis sug gerere, et Apostolica mandata, de cunctis pleni ter instructus, ad vos certius queat referre. In terim vero monemus, vt prudentia tua commissum sibi Regnum in concordiae, iustitiaeque custodia dirigat atque disponat, ac ita circa subiectos pacis iura, et aequitatis discretionem seruare inter caetera virtutum studia satagat, quatenus per temporalis regiminis sollicitudinem mereatur aeterni percipere securitatem, et cum iustis vocem totius iucunditatis plenam, in ex tremo examine digne possit audire: Venite benedicti patris mei percipere Regnum, quod vo bis paratum est ab origine mundi. Datum III. Non. Octob. k ) Gregorius VII. Visigotharum Regibus I. et VII. Q Frater noster R. m ) Episcopus vester, ad Apostolorum limina veniens, suggessit nol is de noua gentis vestrae conversione, scilicet qualiter relicto gentilitatis errore ad Christianae fidei veritatem peruenerit. Vnde plurimum in Domino laetati, miseratoii omnium intimo corde gratias agimus, qui mentes vestras lumine suo visitare, et de tenebris ad lucem, de morte ad vitam, dignatus est vos aeterna sua benignitate reducere. Simul etiam ipsius ineffabilem mi- matar. Svec. T. F. p. 40. sub anno 1080 tl. 4 0- ctobr. Habent ile cetero Vastovius, Vit. Aquilon, ed. Colon, et O rnhie lin, Hist. Eccl. Sveog. Cfr. Celse, Bullar. Sveog. p. 23. Baroni us: quarto Nonas Octobris. ”Gregorius Episcopus servus servorum Dei YVisigo- tborurn gloriosis Regibus L. et A.” (Ingo ni cl A 1- staun s. Halst ano? perperam posita littera L. pro 1. in priori, et exclusa 11. in posteriori numine). Baronius, 1. c. ad ann. 1081. §. XXX. Vastovius et Örnbiei in, I. c. Diplomatar. Svee. ad ann. 1080. Cfr. Celse, Bullar. 1. c. Rodulvardus, Episcopus Scarensis? quem meminit vetustus Catal. Episcopor. ad calcem LL. WGoth. Cfr. Celse, Bullar., I. c. h) Gregorii VII. P. 31. quae heic sequuntur, epistolas, nisi omnia fallunt criteria, e Codice quodam Episto larum Gregorii P. Vil., Rouiæ facile obvio exscripsit Olaus 31agnus. Regesta Pontificum de cetero inspe xisse Nostrum, a fide baud absonum diceres, si conferantur ea, qnæ mox infra refert auctor de ”Pa- ' storali libro Basilicae S. Petri de urbe” nee non l) de ”libro Taxaruui omnium ecclesiarum mundi, qui catenatus servatur in libraria secreta summi Ro mani Pontificis Banco XI. in australiori parte” etc. Quae cuivis adire non licuit, coram vidit et exami navit Noster. i) ”Gregorius Episcopus servus servorum Dei I. .. . (In go ni?) glorioso Sueonum Regi.” Ita Baronius in m Annal. Ecoles, ad ann 1080. §. LXI. Concilier, colle ctio R gia T. XXVI, p. 439. quam sequitur Diplo-