180 XXIII. EX CHRONICO LUBECENSI DETMAEI AN. 1101—1395. 1413 continuatus, quem proxime supra memoravimus. Est papyraceus et seculo XV ,o scriptus IV) Codex Grautoffio non cognitus, qui in anno 1386 desinit (ultima verba sunt ie.gen derovere, toff I, pag. 339, lin. 10), cui autem libellus Magnopolensis de injuriis principibus hujus terræ a Dacis et Svecis illatis, aperte aliunde sum tus, adscriptus est. Eadem manu ab anno 1252 usque in posteriore parte seculi XV:i scriptus est. Hodie in Bibliotheca urbis Lubec. sub si B no Deeck.» servatur, (propius apud Deecke: Beiträge zur Lübeck. Geschichtskunde pag. 1* 19 ) Redactionis, quæ Rufo tribuitur, hi codices nominantur: I) Descriptum papjiaceum me seculo XVLo confectum, quod Lubecæ servatur. II) Descriptum Hambuigense piioie recentius, accuratius. — III) Descriptum bibliothecae privati cujusdam Holsati, quod quamvis leceuter sciiptum, elocutiones et ortographiam seculi XV:i fideliter reddidit, et solum annos 1395—1430, i. e. continua tionem e Korneri opere sumtam continet. IV) Alter Codex Hamburgensis initio seculi XVI:i scriptus t) His quatuor Grautoff usus est (v. eum. 1. c. I. xxv et II. xvi). — V.) Codex papyraceus Bibi. Hav- niensis (Nvere Kongl. Sami. Fol. 310) medio seeulo XV :0 scriptus et omnium vetustissimus u ). — M) Codex papyraceus Bibi. Havniensis (Gamle Kongl. Sami. Fol. 602) initio seculi XVLi confectus et nu mero IV congruens H. De causis quas supra attulimus ipsos codices adhibere nobis non licuit, ut editionem Grautoffii et igitur, tamquam ille, textum Detmari pro fundamento ponere, e Rufo solum variantes lectiones afferre coacti simus, cum vero Grautoff locos, in quibus major inter eos diversitas interest, diligenter attulerit, nos textibus his locis juxtapositis rationem duarum redactionum sub oculos legentium subjicere potuimus. Praeterea aestate anni 1874, cum Lubecæ uno et dimidio die versaremur, hac occasione ad inspiciendum codicem Detmari n. I et aliqua menda editionis Grautoffii corrigenda usi sumus, quam collationem ultra annum 1448 continuare temporis brevitas nos impedivit. t) Ita Mantels apud Sybel, Histor. Zeitschrift, Tom. XIII, Additament, pag. 54; codex adhuc seculo XV:o adnumerari so lebat. u) Mantels 1. c. Codex in anno 1430 desinit, sed brevis annotatio Suhmii efftersees till 1435 effecit, ut codex in annum 1435 perductus esse diu crederetur. v) Mantels 1. c. 1249. Des iares starf koningh Erik van Sweden a). Na eme wart in deme rike grot wernisseb). Dat mene volk vel mit eneme burgher <0 to, dat was eues husmannes sone; de dodede unde vordervede vele der edelen man des rikes, unde besät mit weide dat rike als en hertoghe. Darvor schref he sik, unde nicht vor enen koninghe. He gaf oc sunderlike vryheit den van Lubeke unde den du- deschen copluden, de to Sweden vorend). 1266. — Dessulven iares starf hertoghe Birgher van Sweden; de hadde dat rike, over he ne wolde nen koning heten, umme dat he dar nicht to boren en was. Sin sone Woldemer wart na eme koning; de quam seder van deme rike dor undat willen. 1274. By dersulven tyde) satten de Sweden sic weder eren koning Woldemere, unde nemen sinen broder Magnus in sine stede f), unde wart grot beweghunghe in deme rike. — De koning vor do to Eomeg), umme sine sunde to beterende; dar losede ene af de paves. He quam do wedder to Lubeke, dar was he nicht langhe. An sin rike he wändeh) wederkomen; dar vant he do wederstandunghe van si- neme broder Magnuse, de sic des rikes do hadde underdan; mit deme velen to de Sweden almestich i) unde ute Denemarken vele Volkes. — — — — — I 1275. k) in deme iare Christi MCCLXXV do dede sic de Woldemer to deme koninghe in Dene marken, dar quam he mit wive unde mit kinderen; mit siner helpe he orloghede uppe de Sweden. Des quam do koning Magnus mit groter macht in dat land to Schonen unde vordervede des landes vele. a) Idem error in Annal. Ryens. (supra pag. 106). Obiit Ericus anno 1250, d. 2 Februari (cfr. supra pag. 4 not. p). b) ”Bellum". c) Scriptor nomen Birgeri ducis falso interpretatus est; qua ex causa eum enes husmannes sone esse crediderit, nescimus. d) Literæ privilegiorum in Diplomatario Svecano, I, n. 846 et 850; hæc tamen anno 1251 date esse non possunt’ quia Laurentius erat archiepiscopus annis 1255-1267 (v. infra sect. II, pag. 98); fortasse 1261 legendum, sicut in privilegiis Hamburgensibus datis (Dipl. Suec. I, not 473). Confirmatio Waldemari data est anno 1267 (Lübeck. Urkund. Buch I s 288) e) Concilium Lugdunense proxime supra memoratur. f) Hoc anno 1275 contigit (cfr. Annales Sigtunenses supra pag 5) Vix monere opus est, hoc fratrum certamen post illam Waldemari peregrinationem, quæ hic seqvitur, exortum esse Aut Det- marus ipse ordinem pervertit, aut ex duobus fontibus haustas annotationes conjunxit. g) Quod hic solum narratur Kornerus nim et Krantzius Detmaro aperte idem debent. h) Cupivit vel speravit. i) ’Turimi illi (Magno) adhæserunt” k) Lege: 1276; de fuga Waldemari in Daciam cfr. supra Ann. Lubec. pag. 176, not. a; de irruptione Magni in Scaniam an 1270 v. Ann. Luna, supra pag. 109.