EXUCI O LAI Magnus Henrikson, mansionem regalem et bona Martyris truculenter occi si, velut lupi saevientes ingressi, diviserunt sibi, quae poterant reperire. Deinde quasi regni possessionem adepti, coeperunt de gubernatione ejus 53 esse solliciti, praeficientes in regem eundem Magnum Henrikson, nepotem ^ regis Ragvalli ex filia ?), tanquam aliquid apparentiae justi tituli praetenden tem, et præ aliis jus regnandi, licet perperam, vendicantem. Sed conversus est dolus ejus in caput ipsius, et in verticem ipsius iniquitas ejus descendit. Continuo enim, ut haec feralis et truculenta occisio Regis sancti per regnum diffusa est et rumor insonuit, tanquam de occisi patris interitu dolor univer sos invasit, omnesque accinguntur ad arma, et in ultionem tanti sceleris potenter insurgunt. Egresso igitur de Helsingiaprimum exercitu, quo forte Regales ministri S. Erici familiares, qui evadere potuerunt, eo n fin gerunt, reliquae pariter nationes in eandem sententiam concurrunt, ut gloriosi Regis sui innocenter effusum sanguinem ulciscantur. Sicque omniquaque multitudine accurrente, Rex prætensus et vilis, indignus decore regio, di gnas luit supplicii poenas, et non longe ab Upsalia cum suis superatus oc cubuit, in quo loco ecclesia Danmarka dicitur esse constructa. Quis enim un quam innocentiae persecutor, ultricem illius manum, qui aufert spem Prin- cipum, legitur evasisse, ut de poena taceam jehennali «)? Sed quid ad haec Carolus Suerkeri regis filius (dudum jam electus in Regem, et regni prin cipatum adeptus; jam enim biennio regnaverat, dum S. Ericus occiditur) fecerit? Dicitur enim ipse regem hunc Magnum tanquam rex S'ueciæ occi- is^e, et nedum a regno, sed et a vita pariter expulisse. Sed licet ille eum 3 iis regnicolis in exstirpationem Danorum et occisionem Regis iniqui concurrisse dicatur; non hoc tamen ad vindictam innocentis mortis b- Eiici, sed ut regnum sibi liberum et integrum servaretur, egisse putan ti m est. Credendum est filium beati Erici Kanu tum, anhelo corde et ferventi animo m vindictam paterni crnoris impatientissime asspirasse; jam i une enim verisimile est eum virilis roboris audaciam et militaris indu striae aliquantam attigisse peritiam, utputa qui post exinde septennium regem Cardum potentem et pleni juris in regno, gladio militari occidit’ gonis senioris v)^ Hennks0n ’ Cuit In S ridis j fi lia Ragvaldi regis, filii X n _ liber iit. Postquam Magnus ille, qui, rege S. Erico occiso, regnum Sueorum inva serat, suorum gestorum condignam accepisset cum suis complicibus ultio- Si. nem, Carolus, Suerkeri regis filius, ad optatam regni Sueorum possessio- nem peivenit. Diu enim S. Ericus obstaculum ei regnandi praestiterat; sec oc ei Magnus Henrikson amovebat, quod ipse in persona non pote rat, ac einde idem Magnus seipsum obicem ingerebat. Quod quia non solum Carolo regnare volenti, sed toti pene regno Sueciæ displicebat, via fa- Chron. Pros, at male lecto, ilenriciim Skalelär hoc loco inserit Noster. t) Chron. Pros. p. 246. u ) Messenius male: generali, v) Chron. Pros, p. 246.