14 8-(j|aov y) St’ sxiSupixv. Ille igitur xd xdbvj, id quod in cap. III 3 accuratius exponit’), plerumque inter xa sxotkia nu merat, quibus, cum semper culpam trahant, venia non conce datur. Cf. Eth. Nic. 1135 b 19: oxav bs sibwi; p.ev p,Y) npo(3ou- Asuxac bs (xcdlTj), dbixY]p,a, oiov eoa xs bid &t>p,6v xai d/./.a rcaffo]. Itaque dolus in iis, quae per affectum delinquuntur, deest, culpa quam poena subsequitur non deest. Alio autem loco 2 ), ubi xfiiv dxoooicov vim examinat (III 2,1110 b 24, cf. V 10,1136a 5 sq.), Aristoteles cum facinora bi’ dyvoiav et 6tco dyvoouvxos gesta seiungat, haec abesse a culpa, illa vero quamvis dxooota culpae obnoxia esse, o’j <tuyyvcop.ovixd autumat. Atque lllOb 26 pro dyvoooxo? exemplis p.s9'6ovxa fj 6pyi£op.svov habet nec tamen quemlibet temulentum vel iratum — quos in universum sxouafws Ttpaxxsiv iudicat, ut vidimus — sed ita affectos, ut omni mente careant 3 ). Denique saepius 4 ) Ari stoteles ne eos quidem, qui bi J dyvoiav aliquid minus recte faciunt, dx},5>c culpa vacare existimavit; et Eth. Nic. V 10,1135b 17,- Rhet. I 13, 1374b 6 5 ) subtili discrimine dp.dpxvjp.a et axd)rv)p.a distinguens 6 ), solis dxuyoucnv, qui 7iapa>,6yw? nocent, ignoscendum esse contendit nec vero dp,apxoo<7iv bi’ dyvoiav, qui p.Y) jiapa}.6yio£ laedunt, ut p.s9-uouaiv, sc. mentis non compotibus. Nam temulentos hic prae ceteris aliter atque 1113b 31 bi’ dyvoiav agere et simul peccare sumit 7 ). Ne multa! Stagirita, cum iudicat ut philosophus, numquam, ut apparet, eis qui affectibus moti crimen in se admittunt, <7uyyvwp,Y]v concessit, quippe quae uni crimine et culpa libero debeatur; raro eum, qui nimis affectibus oboedit (e. g. plane ebrium), dxoufffws peccare et bi" dyvoiav in culpa esse statuit. Ecce auctor quoque ad H. II 16,24 8 ) 9 Loening p. 197 sqq. s ) Loening216 sqq. 3 j Hoc Loeningius (p. 218) demonstrasse mihi quidem videtur. 4 ) Loening p. 222 sqq. 5 ) cf. Loening p. 230 sqq. s ) cf. supra p. 12. 7 ) Loening p. 232. cf. etiam 233 33 , ubi loci Aristotelici, quibus ebrietatis mentio fit, perlustrantur. 8 ) Verbis supra citatis haec praecedunt: Si imprudentia reus se peccasse dicet, primum quaeretur, utrum potuerit nescire an non potuerit;