Full text: (Band I.)

i 
IV 
Dum Nitzschius amicum paternum et avitum alloquitur, ego, tanquam si So- 
phocleis verbis hospes egregius primum, qua in regione versaretur, esset edocendus, 
haecce mecum recitavi 
yugCV Ss TovS’ S%Sl 
asfivog II oaeiSwv, s’v §’ o ttvqfpöqps -dsof 
Tirav ov S' emaTsfßsi? tottov, 
X$ovos xoihtirou rijsSs %aA.5co7rouff öSosj 
s^eiapct, Kr Aras. 
deinde dolens quod vix visum dimittere debebamus audacius addidi: 
x^ivovfjiev vifx.s'if, 
si %(>ij crs jti/jwvgfv, rj Tto^eveirdcci ixcikiv. 
Non erat opus. Nam post salutationes, quum me felicem praedicaram quod praeter 
exspectationem philologorum et aetate et doctrina principem oculis vidissem et paucis 
saltern cum eo colloquutws essem, solatus est vir praestantissimus : ne non visis visi- 
tatisque collegis — eos enim nominavit humaniter — regionisque amoenitatibus Kiliam 
relinqueret, discessum in diem posterum esse prolatum. Inde novum gaudium. Con 
stitutum est, in urnbroso illo nemore, quem nos Düsternbrook, Servius vero simpliciter 
lucum appellasset „a non luccndo,“ diem carpendo degere diem. Litore in excelsiori 
sub fagorum tegmine sedentibus patularum, ubi in portum atque in mare apertum pro- 
spicitur — liinc loco nomen — inter colloquia, quibus utile miscuit dulci, docta ju- 
cundis, liorae fugerunt gratiores. Postridie ille profectus est; nos mansimus. 
Scribenda erat Scholarum indici praefatio. Visum est in hospitis illustrissimi 
honestissimi memoriam ex iis locis, de quibus in Seminario philologico cum corn- 
militonibus acceptissimis uberius disputatum erat, unum et alterum brevius tractare, 
Ajacis quidem Sopboclei. Nam recentiores passim a Lobeckianis recesserunt, passim 
quae ille dubia reliquerat, non ad liquidum perduxerunt. Statim ab initio nobis occurrit 
locus multurn a multis tractatus, a nemine sive praegresso sive secuto rectius quam 
a Lobeckio. Sunt vv. 1 et 2. 
’Ael jaev, w tsoCt Aa^r/ou, SeSopct as 
7TeiQolv T iv* fefefir ci^nccaxi -Qti^cilfievov. 
Dubitant, ut ait Hermannus, interprctes, Ttel^av eyß^uv utrum active an passive poeta 
dixcrit, i. e. utrum, quas bostis struat insidias, observare Ulixes significetur, an ipse 
tentandi hostis opportunitatem quaerere. Lobeckio minime Ulixes hostibus insidias 
parare sed quid liostes machinentur praeripere visus est. Hoc enim et personae Ulixis 
et praescnti ejus negotio convenientius judicavit, illud quia iste twv aSrjhuiv ■drigotrric 
(Philostr. Imag. 1, 862) rnagis cavendis quam instruendis insidiis nobilitatus sit, id 
quod Odyss. 4, 242 et tota Dolonia testetur, hoc quia nunc ipsum exploratoris,
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.