Full text: Schriften der Universität zu Kiel aus dem Jahre 1874 (Band XXI.)

37 
Eastern, regulas lex Angliorum et Werinorum statu ere mihi videtur, quae filiabus in orna 
ments et vestimenta materna vocatis, pergit VI, 7: »Si nec filium nec filiam habuerit, sororem vero 
•habuerit, sorori pecuniam et mancipia proximo vero paterni generis terrain relinquat.« Miratus est 
Gauppius, quod hoc loco nihil de ornamentis et vestimentis expressim statuitur itaque opinatur, 
m descendentium tantum ordine naturam eorum respectam, in collateralium autem emortuam cum- 
que reliqui.s bonis permixtain esse ') Res autem facillime explicatur. Quum enim lege id ageretur, ut 
feminae, quae optime iis uti potuerunt, ante masculos ornamenta acciperent, ubi masculi in reliquam 
mobilem defunctae hereditatem succedebant, necesse erat, ornamenta ex reliqua hereditate excipere. 
Ubi vero feminae in pecuniam et mancipia id est in omnem mobilem hereditatem succedebant, eo 
J pso patuit, easdem quoque ornamenta sibi recipisse, quamobrem ornamenta praedicare omissum 
e st. Itaque apud I huringos quoque soror et mater ante masculos in ornamenta succedebant, quibus 
deficientibus cum aliis mobilibus rebus ornamenta et vestimenta quoque proximi paterni generis 
obtinebant. 
§ 8. 
QUOMODO IN RELIQUA FEMINARUM BONA MASCULI SUCCESSERINT. 
Plurimarum barbarorum legum in jure hereditario nihil interest, utrum masculus an femina 
hereditatem reliquerit, sed iisdem regulis successionem in defunctae, iisdem in defuncti hereditatem 
ordinant. Quae ratio aut ut apud Saxones, quorum lege VII, 1 praecipitur: »Pater aut mater 
defuncti filio non filiae hereditatem relinquant« expressis verbis sancitur, aut apud alios populos ex 
e °> quod peculiarium regularum ad feminarum hereditatem spectantium mentionem non faciunt facile 
cognoscitur. Ita exempli gratia h ranci Salici, Ripuarii, Alamanni, Burgundiones, Bajuvarii plerumque 
decreverunt: »Si quis filium dereliquerit« et similiter, qua in re nemo dubitabit verbo »quis« tam 
masculum quam feminam comprehendere. Aliam rationem Thuringi, Langobardi nec non Franci 
Chamavi secuti sunt, inter quos Thuringi hoc uno successionem in masculi et feminae hereditatem 
distinguunt, quod filius non ut patris, ita etiam matris totam hereditatem percipit, sed ornamenta 
et vestimenta muliebria, quae mater viva possederat, ad filiam nullo filiorum consortio deferuntur, 
qua de re modo accuratius scripsi. Quod autem ad alios masculos parentes defunctae attinet, here 
ditate mobili matris aeque ac patris a filia, sorore, matre defunctae excluduntur. Quod quamquam 
ln lege ilia Thuringorum de filia et matre in res mobiles defunctae succedentibus nihil expressim 
eonimemoratur, ex tenore legis facile mea quidem sententia cognoscitur. Liceat mihi hoc loco 
haec verba legis VI,6 iterare: »Mater moriens filio terrain mancipia pecuniam dimittat, filiae vero 
s polia colli . . . vel quidquid ornamenti proprii videbatur habuisse. 7, Si nec filium nec filiam 
habuerit, sororem vero habuerit, sorori pecuniam et mancipia, proximo vero paterni generis terrain 
T elinquat.« E verbis »Si nec filium nec filiam habuerit« manifestissimeapparet, sororem tunc demum 
Mobilem defunctae hereditatem obtinuisse, si filia defunctae defuerat, qua ex re concludere licet, 
filiam ipsam filio deficiente ante sororem in pecuniam et mancipia matris successisse. Mater autem 
! ) cfr. Gaupp, 1. Angl. p. 342 et ejusdem Jcti: Germanistische Abhandlungen p. 75.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.