Full text: Schriften der Universität zu Kiel aus dem Jahre 1874 (Band XXI.)

29 
II. 
QUOMODO JUS MASCULORUM SUCCEDENDI 
FEMINIS ADHIBITIS MUTATUM SIT. 
Ouodsi quaerimus, quid feminarum ad successionem hereditariam admissio valuerit in 
masculorum jure mutando, nobis antiquissimas Germanorum leges perspicientibus primum occurrit, 
masculos non in omnium bonorum successione aequaliter a feminis obtrectatum esse, cujus rei causa 
ex juris Germanici ilia ratione, diversas res secundum qualitatem et indolem inter se distinguendi 
rcpetenda est. Notum enim est 1 ), Germanos a Romanis cum aliis tum eo discrepuisse, quod omnen 
rem non materiem sine ulla specie, qua ad suum quisque arbitrium et finem uti possit, sed instru- 
mentum esse, aliquid certi ac defmiti spectans, arbitrarentur ita, ut non omnes numini personae 
summissae res aequales essent, sed qualitate, quam saeculorum usus iis attribuerat, inter se differrent. 
Quum vero Germani singulas res, quae idem spectabant, una complecterentur, quam qui 
Possidebat, singularia et propria jura in ilia inhaerentia simul acquisivit, resfamiliaris cujusque liberi 
universa ex pluribus separatis et per eundem possessorem tantum conjunctis partibus composita 
erat, quod in jure hereditario maximi fuit momenti. Nam si possessor, qui vivus omnes partes 
reifamiliaris conjunctas habuerat, mortuus erat, partes ita sejungebantur, ut singulae, prout qualitas 
earum erat, diverso jure ad diversos successores transirent. Haec distinctio bonorum jam antiquitus 
imprimis inter mobilia et immobilia facta est. — 
Ouum enim res mobiles aptissimae sint, quae usu singulorum consumantur et inter se 
'Commutentur, terrae autcm stabilitate singulos homines superantes multis aeternum fontem victus 
et nutrimenti praebere videantur, factum est, ut Germani, quos antiquitus familiae robori ac potentiae 
studuisse notum est, praecipue immobiles res colerent, multas familiae acquirere, acquisitas in 
faniilia retinere studerent. Itaque feminae, quippe quae in matrimonia ductae ad alias domus tran 
sirent, apud plerosque populos in immobili hereditate imprimis masculis postponebantur, mobilem 
autem una cum masculis sibi percipiebant. Nam licet apud omnes fere populos filiae a filiis omni 
hereditate excluderentur, tarnen revera, si nubebant, jam partem mobilis paternae hereditatis nomine 
heredae, faderphii obtinebant, quod Langobardorum 2 ) aliorumque populorum legibus manifestatur. 
Ouae cum ita sint, non ineptum mihi videtur duas partes hujus disquisitionis statuere,, 
quarum altera de mobilium rerum, altera de terrarum successione agat. Quum vero non omnes 
Populi Germanici illius discriminis in jure hereditario quidem rationem habeant, sed quidam eodem 
modo feminas in mobilem atque immobilem hereditatem vocent, horum in ea parte, quae de mo- 
hilis hereditatis successione agit, mentionem fecisse satis habebo. 
Ut igitur omittamus immobilia, de quibus postea agendum, mobiles res ipsas optime in eas, 
quae a masculis et quae a feminis hereditate relinquebantur, partiemur. Masculorum autem imprimis 
du© genera rerum mobilium discernenda mihi videntur, vestis bellica et reliquae res mobiles, de 
quibus nunc videamus. 
•) cfr. quid Gierkk de hac re uberius disseruerit 1. c. II. p. 65. sqq. 
3 ) cfr. 1. Lang. Roth. c. 181. 1. Borg. LXXXVI, r.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.