Full text: Schriften der Universität zu Kiel aus dem Jahre 1874 (Band XXI.)

14 
gTaduum, tum defuncti lateris nomine parentelarum enumerat 2S ). Itaque Wasserschlebeni sententia 
Rotharis edicto certe non probatur. Sed accedit, quod ille Wasserschlebeni ordo collateralium 
aliis regulis atque ascendentium, quem Wasserschlebenum posuisse antea commemoravi, compo- 
situs est. Dum enim ascendentes, primi gradus Vel capita parentelarum, non simul, sed remotior 
post propiorem ad successionem perveniunt itaque parentela maximi momenti est, apud collaterales 
ejusdem parentelae propinquitatis minime ratione habita, omnes, qui in eodem gradu a quolibet de 
functi genitore descendunt, simul ad hereditatem vocantur. Quos ordines quum sibi impugnare ap- 
pareat, putaverit quisquam Wasserschlebenum certe ad suam sententiam perductum esse, quod suus 
ordo collateralium in singulis barbarorum legibus manifestissimum se praeberet. Sed tantum abest, 
ut omnes, qui in eodem gradu sunt, simul in hereditatem vocentur, ut frater quam vis in secundo 
gradu omnibus aliis secundi gradus collateralibus anteferatur. Wasserschiebenus hanc difficul- 
tatem speculo Saxonico citato 24 ) tollere conatur, dicens, fratres una cum liberis et patre vel aliis 
ascendentibus in artiore quadam conjunctione cum defuncto et primo gradu collocandos esse ita, ut 
fratris filii, patrui, patrui magni et sic porro simul in secundo gradu successerint. Verum licet spe 
culum Saxonicum revera fratrem ab omnibus aliis collateralibus separatum in primo gradu collocet, 
tarnen minime a Wasserschlebeno comprobatum est, in legibus barbarorum quoque artius inter fratres 
vinculum in computatione momenti’fuisse. Hoc enim in antiquissimis Germanorum legibus non modo 
non invenitur, sed etiam formulae ad legem Rotharis manifestissime demonstrant, fratres in secundo 
non in primo gradu fuisse 25 ). 
Neque hujus rei causa Wasserschlebeno deest. Profert enim, Langobardorum leges 
exceptionem communis regulae: fratres in primo gradu collocandos, statuere, sed plane negligit, 
se e Langobardorum computatione praecipua argumenta suae opinionis sumpsisse, itaque contra se 
ipse dicit. Nam si concedit, apud Langobardos fratrem secundum gradum obtinuisse, cogitur con- 
cludere, fratrem una cum collateralibus, quos ipse in secundo gradu numerat, id est cum patruo, 
patruo magno etc. successisse. Sed Langobardorum leges expressis verbis fratrem solum 26 ), quin 
etiam post fratrem non patruum sed filium fratris ad successionem vocant, quod fuse paullo post 
exponere mihi liceat. Itaque Wasserschlebeni sententiam legibus barbarorum omnino non 
comprobari, nemo negabit. — 
Restat, ut pauca verba de Siegelo faciam, qui a Wasserschlebeno eo dissentit, quod 
contendit, gradum consanguinitatis secundum Rotharis legem non in latere heredis procreationum 
“) Formula ad cap. 153 edict. Roth : »Petre te appellat Martinus quod tu tenes tibi malo ordine terrain quae 
jacet in loco tali. — Ipsa terra, de qua tu dicis mea propria est de parte Dominici parentis mei; et tibi quid pertinet ad 
requirendum? — De parte ipsius. — Tunc interroga ipsum qui tenet quomodo fuit suus parens. — Marcoardus proavus suus 
fuit consöbrinus de proavo meo et fuerunt in. tertio gradu, avus meus et avus illius in quarto; pater meus et pater illius in 
quinto, ego et ille in sexto!« Cuique apparebit, heredem, si antecessores suos tantum nominare debuisset, satis habuisse dicere: 
Proavus meus ille fuit et igitur defunctus et ego in sexto, gradu fuimus. Expressim vero omnes ascendentes defuncti et heredis 
nominantur. Miro modo nulla formularum excepta Brancaccianica illa, ut ait Lewis 1. c. tx., 43, corruptiore, quam ut ex ea 
certi aliquid de ordine succedendi concludi posset, casus mentionem facit, si alterum latus vel heredis vel defuncti longius fuit, 
sed omnes tot procreationes in heredis, quot in defuncti latere munerant.. — Si autem exempli gratia non Dominicus sed 
Marcoardus hereditatem reliquissef, mim Petrus, in eodem gradu cognationis cum Marcoardo atque cum Dominico ponendus 
esset? Wasserschlebenus affirmat, ego nego. Nam necesse est Petrus propiore cognationis vinculo cum Marcoardo, quam cum 
pronepote ejus eonjunctus sit. Aeque enim frater propior est fratri quam fratris filio. — 
24 ) cfr. Wasserschl. 1. c. p. 6. Sachsensp. I., 17, 1. 
aä ) Formul. ad leg. Roth. 153 ». . . . Interroga similiter ilium, qui.pulsat.— Avus meus et avus suus fuerunt fratres 
et fuerunt secundo gradu 
a6 ) 1, I.IUTPR. cap. 162.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.