21
crimen, utrum punitionis an quaestionis causa detenti sese liberavisscnt; eleniin utrorumque poena di-
versa erat, ul supra exposuimus. Quae distinctio, si rem universam respicimus, in recenlioribus Ger-
manicis codicibus non reperilur. llaque praesertim, quum horum bac de re sancliones, quod ad verba
altinet, mullo magis perspicuae et aperlae sint, quam juris Romani esse reperimus, haec res et ipsa
paucis expediri potesl.
Ex recenlioribus igilur codicibus et qui punitionis et qui quaestionis causa delinenlur, hoc
crimine sese obslringere possunt, quum in aliis de delenlis omnino agatur, in aliis velut in codice
Brunsvic. in aedeficiis punitionis, correclionis vel sirnplicis detenlionis causa institutis inclusi nominentur,
in aliis velut in Thuringensi quicunque in magislratuum costodia vel in ergastulis e. c. versantur, com-
memorentur. 75 )
E quibus generalibus codicum verbis etiam homines ob civilem, non modo criminalem ob cau
sam in custodia detentos — ut e jure commuui — hoc crimen committere posse putandum est, quum
detentus sit, quicunque a magistralu aliquo officii munere fungente in cuslodiam dalus est. Alque illud
quidem a complurium civitatum judiciis agnilum est. 7fi ) Quibus ila expositis jam scelestus hujus cri-
niinis actus nobis cognoscendus erit.
Qua ralione quae e jure communi de dolo, quocum hoc crimen necessario commiltatur, ex
posuimus, adeo in ipsa rei natura sunt posita, ut eadem in recenliores codices cadant; quare pluribus
ea repetere omittimus. Jam vero quum de singulis rebus praeterea recentiores codices inter se discre-
Pent, quae hac ratione ex uno vel altero eorum ad efficiendam fugae e carcere qualificatae notionem
requirantur, paucis explicare necesse erit.
Codice Bavarico (1813), a. 330, et congruenter Oldenburgensi, a. 335, ad puniendam fugam
e carcere postulatin', ut detentus vi personis illala vel aliis criminibus commissis se liberaverit vel liberare
conatus sit. Id quod ita interpretandum est, 77 ) ut vis rebus allata, velut si detentus carcerem effregit
e - c., etiam sub genus fugae e carcere non puniendum cadat. In hoc articulo distincte sola vis per
sonis illata commemoralur, ita ut cetera, de quibus agitur, crimina non violenter facta alia eaque poena
fnga e carcere qualificala redditur, omnibus fere recenlioribus Germaniae codicibus 78 ) — quoad vis hac
ralione ex iis omnino aliquo momento est, — communis est. Id quod a jure communi valde discrepat,
e quo contra fuga e carcere vi qualificala non efficilur, nisi vi in carcerem exercita. Quam juris com
munis sanctionem ex parte quidem etiam codex Napoleonicus secutus est. Etenim in 245° ejus articulo
generalim de effractione carceris et violenlia agitur, ita ul vitn el in personas et in carcerem exercitam
eo comprehendi putandum sit.
75 ) cf. C. F. W. ,1. Haeberlin, Grundsätze des Criminalrechts nach d. neuen deutsch. Strafgcsetzb. II.
Leipz. 1847. 8. § 70 in, p. ioo.
70 ) cf. e. c. summi tribunalis Borussici, quod dicitur, judieia allata in libro : F. C. Oppenhoff, das Straf
gcsetzb. für d. Preuss. Staaten etc. 5. Ausg. Berlin 1807. 8. ad § 91 n. 2, 95 n. 1, 96 n. 2; de Wurtemb. cf.
Hufnagel, Commcntar über d. Strafgcsetzb. für d. Königr. Würtemb. etc. I. Stuttg. 1840. 8. p. 477 in; llepp 1. c.
ad art. (ISO, p. 807, IV.) 181, p. 828, § 4.
77 ) cf. Anmerkungen z. Strafgesetzb. für d. Königr. Baiern. Nach den Protocollen etc. III. München 1814.
8 > p. 87.
,s ) cf. S. Altenburg a. 109; Hesscn-Darmst. a. 200, 2; Nassau a. 196, 2; Baden § 636; Thüringen a. 10G;
Sachsen (1855) a. 153, 1; aliter: Würtemberg a. 181, 2; Bayern (1861) a. 143, 1.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.