Full text: Schriften der Universität zu Kiel aus dem Jahre 1855 (Band II.)

IV 
deducta esse videtur, ut dativum quidem aliquem in hunc locum quadrare, 
autem cum particula copulativa conjunctum minus aptum esse dicamus. Quaerentibus 
autem aliam dativi formam ultro se offert epica xxvx^ijg^ ab eo quod nostro in versu 
codices manuscripti exhibent fere non diversa. Hac recepta sententia sane efficitur 
optima; sed de ipsa forma nova oritur dubitatio. Ea enim cum a quibusdam ne Homero 
quidem concessa sit, quaeritur, num apud Sophoclem ferri possit. Ac concedendum 
est similem formam apud tragicos poetas non inveniri. Sed multa inveniuntur in 
lyricis praesertim tragoediarum partibus singularia, et non a vulgato tantum sermone 
sed etiam a frequentiori Atticorum poetarum usu abhorrentia, in his pleraque ex 
communi totius poesis fonte Homerico derivata. Sic in nostra fabula habemus v. 345 
opicum elvxh(x, v. 846 aeolicum simul et epicurn vfi/z’, quo praeterea Sophocles absti- 
nuit, v. 848 doricum norxiviog, v. 969 iSt epicurn, quod Hermannus defendit, v. 1035 
vTrcit, v. 1241 tiv, de quo idem Hermannus disseruit. De aliis quae similia sunt post 
dicetur. Nihilo minus Ellendtius ne y<ri quidem terminationem, quam saepe codices, 
interdum scholiastae praebent, Sophocli concedendam duxit (Lex. Soph. II, p. V sqq-)- 
Mihi vero finibus justo artioribus vir diligentissimus inclusisse videtur artem tragico- 
rum, quos ab usu populari discedentes in formis verborum recipiendis magis quid 
Atticorum aures ferre possent et quid cujusque loci colori conveniret, spectasse, quam 
legem quandam sibi stricte observandam imposuisse existimäverim. Quare v. 589 id 
quod scholiorum Laurentianorum auctoritate commendatur 0^jjcrojc» genuinum habeo, 
cujus cum primae syllabae diphthongus ionica neminem offenderit, potest in secunda 
eadem tolerari. Quodsi ijo-i conceditur poetae, quidni idem Homericum yjg vTte^o-nht^^ 
•neT^Yii tt^oV peycthyriv imitatus usum simul et formam dativi ex epico dicendi genere 
mutuatus sit? Usus enim dativi hoc loco similis est notissimis illis exemplis Homericis 
irobuxetyai, TtoKvityelyiri, quae a Naegelsbachio quondam tractata sunt; nunc collecta 
habes in Krtigeri grammaticae vol. II, 2, p. 153. — Jam vero de sequenti vm^cntr/«f 
videndum est. Ita enim et prima manu in La. scriptum exstat et apud scholiastam, 
eaque lectio responsione versus 113 
xleiog eg yxv cog vite^einx 
dimetrum anapaesticum acatalectum efticientis confirmatur. Varia autem interpretum 
conarnina enumerare longum est. Constat a veteribus nomen illud accusativum plu- 
ralis generis masculini habitum esse, ac fortasse defendi poterit 6 vireqo'itrtxg eorum, 
quae a Lobeckio (Patholog. Proleg. p. 491) congesta sunt exemplorum ope. Nam 
cum hypocoristici quiddam in illa terminatione insit, quomodo Teytyriiictg a T^v(pr}Tng,
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.