Full text: (Band IV.)

nem intercessisse. Ac valet haec ratio per magnum numerum exemplorum, ut sibi- 
lans illa geminata ex tenui vel aspirata, mollior autem £ litterae sibilus ex media 
littera originem ducat. Comparativi enim qui sunt »jWcov, g’ÄaVo-cov, xgstairuv superlativis 
yxirTU, sXaylo-Tof, 5C(?aTJ0T0?, fjLs'i^uv vero et öX/gwv ^syicTog et öK(yi<TTcg formis respondent. 
Qeyjc-c-a, Oe/vurc«, K^Jjcrax ex iis deducuntur stirpibus, quae in Gqyxdg, Oohixog, Kqrircg 
conspiciuntur, verborumque (pyre-u>, ßfcau, Alsrcro^t«» radices sunt <Pgix, ßn%, Air, eorum 
autem quae sunt xqä^oo et o£u xqxy et öS- Quae omnia in libro de temporibus modisque 
scripto pluribus exposui. Ab hac vero lege, ut ex tenui littera et adspirata c-cq ex 
media £ fiat, e comparativorum numero unus exceptus esse videtur, qui legitur uno 
lliadis loco K 226 
fxovvog S' si' ttsq Ts voyay 
a-Kha. Ts oi ßquco-uv ts vöog Kststyi Ss ts y-xTig. 
Hane enim form am veteres quidem glossographos a ß^xyyg derivasse, Aristar- 
chum pro participio habuisse ex scholiis Venetis constat, nostri autem temporis gram- 
inatici lere ornnes sclioliorum minorum auctoritatem secuti ad positivurn ß^nSvg per- 
tinere existimarunt. Quibus quamquam olim adstipulatus sum tarnen nunc fidem ha 
bere non possum. Prirnum enim est hoc aliquid, quod secundum scholiastam Yene- 
tum certe—nam paulo aliter Eustathius — vetusti illi glossarum interpretes ß^aVawv 
a ßqcvfljg deduxerunt. Aristarchus autem ab bis propterea tantum recessit, quod 
cvSct/xov xsy^tjTUi TovTco [tu ßqctyyg] "Ofiri^og. Nam ut universa Homeri carmina ad unam 
loquendi normam dirigebat, ita hoc nullo modo fieri posse putavit, ut hujus generis 
adjectivum, apud posteriores Graecos usitatissimum, in Hornero seinel legeretur. Qui 
si ß^aVcwv ad ßqxSvg pertinere posse existimavisset Homero frequentatum, hanc expli- 
cationem haud dubie arripuisset. At non existimavit eamque ob causam ad eam sen- 
tentiam confugit, ut ß^aeveov participium esse et ßQuaffo/jisvog t xqx<j <7 o\a.s\og Six to Ssog 
significare diceret, quamquam airct^ svtxvSx xsy^Txt rij ks£si. Nam audacior hujusmodi 
verbi usus facilius ei videbatur poetae uno in loco concedi posse. Nos vero aliter 
judicabitnus et cum glossographis ß^xrxuv ex ß^xyyg ut skxo-auv ab tkxyyg factum esse 
eensebimus. Innumera enim cum apud Homerum inveniantur xtix£ si^/xsvx, in ea 
praecipue rhapsodia quam Pisistrati dernum temporibus in reliquorum numerum re- 
ceptam esse comperimus, non mirum est inveniri adjectivum, quod "quin jam antiquis- 
simo tempore exstiterit, propter Romanorum brevi-s (i. e. breg-u-i-s) dubium non
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.