Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomus 3)

40 
S. EX JOHANNIS MAGNI ARCHIEPISCOPI UPSALIENSIS. 
nes impugnaret, summopere solicitavent. Sed majoi era i ^ fœdere induci . Quin potius cum didi- 
quam quod pateretur se a Danis in aliquod nefarium e um P MogC()viam fuerat; devenisse, solennes 
cisset Eeipublicæ summam ad Suantonem, qui pridem ux e i iniverat, renovare curavit p). 
oratores ad ipsum in Stocholmiam mittere, et fœdera, “es suas ad Occidentalem Daniam cen- 
Itaque Suanto Orientalibus Sueti, partibus « - bellum in H allandos et 
vertit. Nec diu moratus, antequam copus ex Suetia et Ve g .. intulerant civitati 
Schoningianos transferre contendit, ut injurias, quos Dani paulo ante, viola 
Ab ° en 1Sap 1C XVm q) Primum igitur belli impetum in propinquius Yardbergim oppidum movens, comperit 
incolas illud o uetic, potentL terrorem noviter vallo et propugnaculis commumvasse. Quocirca ex eo 
Leo probus totam Hallandiam et Scboningiam ede, flamma, direptionibus conculcavi , exercitumque 
spoliis onustum' et incruenta victoria ovantem reduxit. Deinde in Suetiam regred, ^ J ~ dæ 
Dani, nobilissimo Vestrogotborum præsidi Achoni Joannis imponit: qui sequenti ann o i Ha^landmm de 
scendens, duas munitissimas arces, Lagaholm et Yallen D, uno eodemque die admirabili qnadam celentate 
occupavit occupatasque incendio consumpsit: et cum nullus contra eum in campum prodiret, nobilem 
et Eegiæ arcis præsidem Mauritium Ipson s) captivatum, una cum incolumi exercitu in es rogo nam rep 
ta vit. Sequentibus etiam annis idem Acho continuo bellorum insultu Danos lacessivit, donec ab ipsis in 
terra Schoningiæ ad insidiosa loca pertractus, in florid, juventutis »täte trucidatur t): dignus profecto, cui 
fata longiorem vitam concessissent. Erat enim natura benignissimus, et in re militari pentissimus mimo 
patri, suæ, pro qua obiit, amantissimus. Incidit autem mors ejus in annum a Christo nato i os 
cujus occasum, cum Eex Danorum Joannes putaret Vestrogothiam omni præsidio vacuam esse, constituit ip 
sam in suam redigere potestatem. . . . ., .... 
Cap. XIX. Collegit igitur tam ex. Danis, quam Saxonibus et Vandalicis civitatibus prævalidum 
exercitum, quem filius ejus Christiernus Vestrogotborum terris majore apparatu, quam felici bellorum suc 
cessu invexit. Suanto enim, quamvis magno et potenti exercitu succinctus, ex Suetia in Vestrogothiam 
Cbristierno congressu(ru)s descendisset, attamen a pugna prudentius abstinens, retio ad sylvam Theden abiit, 
sperans se Christiernum ad insidias perducturum. Sed Christiernus nihil minus cautus, a Vestrogothia per 
Smalandos ad Ostrogothiam ire contendit. Ostrogothi autem, quos imparatos putabat,, maxima multitudine 
ad arma consurrexerant.' Quod cum Christierno, dum in oppido Junacopensi moram traheret, nuntiaretur, 
subita fuga in suam Daniam remeavit u). Nec longe post Cæsareæ civitatis Lubicensis senatores, cum com 
pertum habuissent Danos tam potenter a Gothis profligatos, expedita ad Suantonem Principem legatione, 
opem contra Joannem Danorum regem postulabant▼). Ad quam quidem legationem, cum in Gothorum ac 
Sueonum senatu proposita esset, Hemmingus Gaddus Ostrogothus, ecclesi, Lincopensis antistes, palam om 
nibus respondens, peroravit: cujus quidem orationem in calce hujus voluminis annectendam curavi. 
Cap. XX. Obtinuit enim eadem oratione, ut Sueones cum Lubicensibus et Vandalicis civitatibus sta- 
tim confoederarentur. Estque bellica classis pro eis contra Danos ex Suetia sine mora expedita Q: cui idem 
Hemmingus Gaddus Principis et senatus decreto præfectus, tanto animi ardore bellum in Danicam gentem 
assumpsit, ut nihil unquam suæ fortunæ felicius accidisse fateretur. At cum educendæ classi invigilaret, 
literas Jacobi Archiepiscopi Vpsalensis celerrimo nuntio allatas accepit: in quibus sic scriptum fuisse me 
moratur: Sincerissima salute præmissa. Orationem illam, quam E. P. V. nuper in senatu regni contra Da 
nos et pro Lubicensibus eorumque confoederatis proposuit, cupide ad nos mitti postulamus. Nec minus 
gratum esset nobis, illas Saxonis Danici historias quantocyus videre, ut ex eis sufficientius informari possi 
mus, quomodo de cætero a Danorum artibus nos nostramque Eempublicam prudqntius præservare et tueri 
valeamus. Valete. Ad quas quidem literas Gaddus æque brevi Laconismo in hunc modum rescripsit: Sin 
cerissima reverentia præmissa. Orationem illam non tam pro Lubicensibus, quam pro nostra Eepublica factam, 
tradidi serenissimo Principi: is eam, cui voluerit, permittet. Saxonis Danici historias apud præfectum curiæ 
meæ in Lincopia Dominum Torchillum præbendatum deposui: cui etiam praecipiam, ut nuntium Beveren- 
p) In autumno anni 1505; v. Allen, de tre nord, rigers Hist. 
I. 368 et 667, not 22. Cfr. Grönblad: Källor t. Finlands 
Medelt. Hist. pag. 244 et 245. 
q) Expugnata est civitas Aboensis anno 1509 in noete inter 
d. 2 et 3 Augusti, v. Allen 1. c. pag. 429. Nullam autem in 
cursionem Svantonis in Hallandiam vel Scaniam neque ante ne 
que post hoc tempus nobis cognitam habemus. Forsan incur 
siones Svantonis in Blekingiam annis 1506 et 1507 animo 
scriptoris obversabantur (cfr. Allen 1 c. pag. 378, 668 not. 
32, 392 et 393), quod ex eo affirmatur, quod paulo post di 
cit, Aconem Johannis sequenti anno in Hallandiam irrupisse ; 
hoc autem anno 1507 contigit (Allen 1. c. p. 393). 
r) Predium equestre in territorio Högh. 
s) Lege Jepsson. 
t) Anno 1510 d 27 Augusti apud Fantehullet in paroecia Or- 
kelljunga et territorio Norra Asbo; v. infra excerptum e Se 
rie regum Daniæ a Magno Matthiæ conscripta). 
u) Hæc irruptio Christierni an. 1511 in mensibus Jan. et Febr. 
facta est (v. Allen 1. c. pag. 552—555). 
v) Seriem temporum scriptor hic quoque perturbavit. Legati 
enim Lubecenses in Sveciam missi sunt et anno 1509 plu 
ries, ut pacem nostram cum Danis (quæ demum d 17 Au 
gusti Hafniæ inita est) impedirent (Allen 1. c. pag. 507) 
et anno 1510 in mense Julii, postquam bellum erat redin 
tegratum (1. c. pag 534). 
x) Sc. in vere vel æstate anni 1510.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.