Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomus 3)

23 * 
XVIII. 
EX MIRACULIS SAINCTÆ BIRGITT Æ. 
sis Okar et Heminghus in Kasedhumb), parochie Orabergh, eiusdem diocesis, ac Wlpho in opido et pa 
rochia Nes O, eiusdem diocesis, cum puero volentes sua secum tollere substiteiunt, donec viderunt aperturam 
inter se et socios suos tam amplam effectam, quod impossibile erat eis venue post illos, vn e prop er 
horribilem collisionem et commocionem glaciei vsque ad mortem turbati, cum mchil expectaren “ 1S1 
mersionem subitam, leuarunt oculos suos versus Mastenas, dominam Brigidam sibi in auxi mm umi i er 
inuocantes, quo facto mirum in modum pars glaciei, in qua illi stabant periculosissime, m ictu ocu i con ra 
violenciam ventorum coniunxit se ad illam partem, que adiacebat littori, in qua sine periculo stabant 
rum socii, permittens omnes ad locum secure accedered). Jam illis in securitate stantibus glacies tanta 
facilitate disiuncta est, quanta coniuncta, dictus vero puer properans post eos, sed persaltare non va ens 
tanta velocitate, quanta illi, cum disiungeretur glacies, prosiliit in aquam, quod videntes hn decem viri et 
ipsum nullo modo juuare valentes, pro ipsius liberacione dictam dominam flexis genibus implorabant, qui 
mox quasi substituta sibi manu cuiusdam ex aqua leuatus est; illi omnes, cum quibus miraculum hoc 
factum est, circa annunciacionem domini venientes ad Wastenas et lacrimas pre gaudio effundentes auxilium 
sibi mirabiliter et misericorditer prëstitum pluribus intimabant. Testes sunt Sueno in Arnabærghe) et 
Haquinus Knutsson de opido Sorbyf), parochie 0ratomta, Lincopensis diocesis. 
Mulier quedam, Margareta nomine, de ciuitate Trondenensi in regno Norwegie, paralitica, muta 
totisque viribus corporis inconsolabiliter destituta, quasi trunccus (!) inutilis diutine jacuit in grabato. Huic 
dormienti apparuit quedam domina veneranda habitu dicens: ego sum Brigida de Masteno, iamque curabo 
te de incurabili infirmitate tua, et tu sanata venies ad locum meum, tecum factam graciam publice confes 
sura; hoc dicto quasi vngendo medicamine tetigit membra dolencia. Euigilans igitur mulier inuenit se 
membribus (!) omnibus incolumem, loquela et omni corporis fortitudine sibi plenarie restituta. Hec "Vaste- 
nas veniens coram presbiteris ibidem existentibus et multis aliis hoc narrauit; eiusque membia precipue in 
dextra parte carnositate fere carencia satis liquide monstrabant pestem, que depasta fuerat, non donniuisse; 
ad ambulandum tamen et laborandum robore corporis extitit vigorosa. Testes sunt nobiles viri, dominus 
Petrus Porse miles de Nothoby, parochie Lomarudhg), Lincopensis diocesis et Johannes Petri de Westraby, 
parochie Wardhanesh), eiusdem diocesis. 
Fuit in opido Bro, parochie Hosaby i), Lincopensis diocesis, quidam rusticus diues nomine Laurencius 
Zepperk), habens filiam nomine Christinam, que a primis annis iufancie magnas infestaciones in sompnis 
perpessa est a diabolo, sed hec volens' dicere parentibus suis os aperire non potuit; hoc tamen ex signis 
aliquibus perpendentes, aduocauerunt incantatricem quandam, que fecit artes suas super eam, et peius ha 
buit, quia postea vidit eum in teterrimis formis diuersorum animalium se terrencium, videlicet equorum, 
luporum, canium et serpentum; et huiusmodi deinde transacto tempore aliquo quidam incantator fecit super 
eam incantaciones et ligauit res aliquas super collum eius, et peius habuit Preterea cum facta 
esset annorum nubilium, viro legitimo tradita est circa festum sancti Martini. Post hec autem tercia die 
venit ad eam diabolus vehementer iratus et percussit eam ita valenter, quod cecidit in terram, et connexit 
ambo genua eius, que ita inseparabiliter coherebant, ac si clauo ferreo confixa forent, nemine ea abinuicem 
separare valente. Iacuit itaque quasi trunccus (!) inutilis, non valens mouere manum nec pedem neque aliud 
membrum Deinde anno sequenti id est anno domini M:o CC&mo LXXVI post octauam Epiphanie 
maritus suus cum amicis suis parauit se, vt transferret eam Wastenas. Et cum iter arriperet, cucurrit cum 
eis diabolus in habitu houalium 1) modernorum et cadens in quadam lubrica glacie flere cepit, quod videns 
illa dixit sequentibus se, quod fieret, ac illi ridere ceperunt, ille vero surgens arripuit vnum per pedes et 
collidebat eum ad glaciem, alterum vero percussit in dentes cum instrumento, quo minabat m) jumenta, ita 
quod sanguis efflueret et dolentibus illis dixit: pro tempore vos risistis, jam ego rideo; et quocunque por 
la) Forsan Kasta in paroecia Örberga et territorio Dal. 
c) Hodie Nässja in eodem territorio. 
d) Sc. ”tutum”, ut addit Codex 15. 
e) Sine dubio Arneberga prædio Kasta (vide not. b) vicinum. 
f) Vide supra pag. 232 not. k. 
g) Hodie Noby vel Nobynäs in eadem paroecia et territorio 
Norra Wedbo. Quia tria prædia in Notaby, par. Lomaryd, 
in bonis hereditariis Boecii Johannis, dapiferi, enumerantur 
(Rääf: Beskrifning öfver Ydre Härad pag. 257) et ille cum 
genero, Petro Porse, milite, bonorum in Smalandia commu 
tationem fecisset (Rääf, 1. c. pag. 180), verisimile fit hic 
significari illum Petrum Porse, qui tria folia nympheæ in 
insignibus gestabat et a coævo milite, Petro Porse Geet, 
diligenter est distinguendus. 
h) Sine dubio idem ac Johannes Petri de Ullabolstad, armiger, 
qui frater erat Magni Petri, secundi confessoris monasterii, 
et præfuit ejusdem ædificationi (v. supra pag. 178, not. x. et 
179, not. i); nam anno 1375, d. 29 Aprilis, hic Johannes 
et uxor ejus, Katerina Bryniulfsdotter magnam curiam in 
Westraby, paroeciae Wärdnäs et territorii Kind, monasterio 
Wadstenensi condonant (Riks-Arch. Perg.bref, n. 1146; cfr. 
n. 1135 et 1136). 
i) Ex duabus paroeciis hujus nominis in territoriis Skärkind et 
Östkind, quæ tunc in Ostrogotia reperiebantur (nam Husaby 
Wist in territorio Hanakind solum Wist hoc tempore appel 
labatur), hic significari videtur illa in Östkind, quia vicecu- 
ratus ecclesiae Herseme in eodem territorio ut testis nominatur. 
k) Sic; in codice 15: Copper. Laurentius Keper in territorio 
Tdre reperitur in Riks-Arch. Perg.bref, n. 3151. 
l) Suetice: "hofmän", vocabulum deductum a verbo: ”hof”, 
Latine, aula vel curia, quod significat nobiles vel equites, 
quia omnes nobiles et eorum comites equis pugnabant. 
m) Minare (Gallice: mener) significat: ducere vel agere; vide 
Du Cange, Glossarium medii ævi.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.