Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomus 3)

DE REGE MAGNO EEICI ET SUCCESSORIBUS EJUS. 
19 
gitta memorata iu Roma audiuit in spiritu , quod postquam anima eiusdem regis Erici egressa 
fuit de corpore, venit ad purgatorium. Audiuit eandem animam vehementer clamare et di 
cere: 0 domina mea o mater mea domina Birgitta ora pro me et adiuua me precibus tuis, 
vt ah ista graui purgatorii pena cicius liberer. Fuit enim beata Birgitta mater eius spiritua 
lis, nam ipsum tenuit super fontem baptismatis ad baptismum, y) Patruus 2 ) vero dicti regis 
dux Ericus matrem dicte beate Birgitte liberauit de quodam maris periculo ipsam ad litus 
sanam deducendo eandem beatam Birgittam tunc in ventre gestantem. Iste rex Ericus 
fuit justus prudens benignus et ab omnibus gratus et amabilis habebatur, diligens milites 
suos et communitatem atque contra aduersarios regni bellicus, vnde et eodem rege defuncto 
rex Dacie Waldemarus retulit aliquibus sibi familiaribus, dicens: Ego pluribus interfueram 
bellis, et numquam tremuit cor meum coram aliquo pugnatore, antequam coram rege Erico, 
quem ipsum multum pertimebam. Defuncto autem sepedicto rege Erico elegerunt iterum 
regem Magnum patrem suum et iterum non post longum tempus eum a regimine regni se- 
paraueruut propter malum regimen et infidelitatem. Ipso itaque rege Magno a regali po 
testate et jure regni amoto elegerunt filium suum Haquinum tunc regem Norwegie factum 
contra primam electionem secundum reuelacionem supradictam; qui electus in regem Swecie 
sedens super lapidem a ) in Forisængh b ) ad hoc deputato ac juramento prefato super libro 
ewangeliorum, qui dicitur wlgariter Karlaknap, °) quod terras alienatas vellet reducere scili 
cet Scaniam et alias terras de dominio regni alienatas, item communitatem diligere, militi 
bus suis fidelis existere et omnia secundum leges patrie juste et pie regere et gubernare. 
Sed breviter iste Haquinus quasi immediate post a juramento prestito cito recessit, nam le 
ges patrie contempsit, iniuste et impie rexit, ecclesie et communitatis pacem non seruauit 
vel tenuit, clericos et sacerdotes innocentes captiuauit, manibus post tergum ligatis per suos 
crudeles ministros ipse crudelior ante se in transitu suo tamquam minauit et sic per infideli 
tatem et periurium imitator paterni sceleris est effectus. Qua de re ab ecclesia est publice 
excommunicatus, sine honore a regimine regni separatus et non absque magno dedecore de 
regno est expulsus et fugatus. In ipsa autem fuga declinauit ad ciuitatem Lincopie, in 
trans ecclesiam cathedralem ac fecit sibi vocari dominum Nicholaum, archidiaconum eiusdem 
ecclesie, qui postea factus est episcopus dicte ecclesie, d ) quem exarsiit (!) multis sermoni 
bus et verbis comminatoriis et inter alia eum interrogans dixit. Est hoc verum, mihi dictum 
est, quod hic in ecclesia publice cum ardentibus candelis et sonantibus campanis me bani- 
zasti. Cui dictus archidyaconus respondit, fateor domine rex, quod hic in ecclesia excom- 
municaui vos, sed absque candelis et pulsu campane, sicut mandauit mihi dominus meus epi 
scopus. Et post addidit, sed iam ex parte mea dicam vobis veritatem, quod nisi destiteritis 
et a malis vestris inceptis cessaueritis, quamdiu deus manet in celo tamdiu manebitis vos in 
inferno. Et post ista verba rex abscessit de ecclesia et sic abinuicem sunt separati Hec 
fuit prima causa separacionis ipsius regis Haquini a regimine regni. Secunda causa re- 
mocionis eius fuit prohibicio diuina contracti matrimonii cum filia regis Dacie Waldemari, 
de quo matrimonio habetur oçtauo libro 16 [cap.] in addicione, vbi filius dei loquitui sponse, 
dicens : domina illa scilicet regina Blanka prius mihi cara nunc conuersa retrorsum querit de 
semine lupi fructum coniugii de fructu suo contra voluntatem meam et verba mea. Ideo scito 
pro certissimo, quod de fructu eius non gaudebit nec radices altas dabit semen eius, nec 
incole gaudebunt de herede Haquini et Margarete, quia rex scilicet Haquinus non habuit ju- 
sticiam ad regnum Norwegie, sed quia junior id est Haquinus supplantauit majorem id est 
Ericum. Post separacionem vero supradictorum regum Magni Erici et Haquini Consiliarii 
y) Birgitta ipsa se aulae magistram apud Blancam matrem Erici 
fuisse narrat (Revelationes Extravag:s cap. 59). 
z) Pro: patemus anus. 
a) Pro: lapide. 
b) 'Förisängen est pratum amnem Föresån circumjacens, quod 
forsan tunc temporis extendi putabatur usque ad Mora, cu 
jus in placito mos et lex reges eligi jussit. Quia saxum, 
super quem reges in electione alleuati sunt, ibi erat posi 
tum, loco nomen Mora sten sensim est attributum. 
c) Hic liber Stephano, primo archiepiscopo Upsaliensi, a papa 
datus est, v. infra Sect. H. pag. 99. 
d) Inter annos 1374—1391 (v. infra H. p. 108, Chron. Rhythm, 
episc. Lincopensium, cujus scriptor hanc excommunicationem 
Haquini novit). Tempus hujus rei ad exeuntem annum 1363 
vel initium sequentis anni, cum Haquinus post adventum 
Alberti regis in dyocesi Lincopensi versaretur, est referendum.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.