Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomus 3)

est, qui laudem vitam mortalem immortali commulauit anno post Christum natum 
MCCCLXXXHI quinto idus Martii. 
Idem Birgerus Archiepiscopus anno domini MCCCLXXYII. prima die mensis Junii in eodem oppido 
Telgensi celebrauit concilium prouinciale contra usurarios et alios errores, prout inferius inter libertates 
ecclesiae continetur q). 
Idem Birgerus concilium prouinciale celebrauit Ypsaliae, vt ibidem habetur. 
Hic Birgerus cum Coepiscopis suis et omnibus Abbatibus regnorum Sueciae et Gothiae scripsit Vr- 
bauo Y. Gregorio XI et Vrbano VI pro canonizatione sanctae Birgittae, prout in examine eius inter acta 
producta sub eorum sigillis Eomae in Hospitali eiusdem S. Birgittae poterit demonstrari. 
Anno domini MCCCLXXX Die xi Mensis Septembris celebratum est concilium prouinciale in oppido 
Telgensi per Archiepiscopum Birgerum, quod require inferius in registro r ). In nomine Domini amen. 
Idcirco iusticiae rigor. 
Item Rex Albertus cum consiliariis regnorum Sueciae et Gothiae eisdem summis Pontificibus scripsit 
ad eundem effectum. Sed Bonifacius IX. eorum successor tandem S. Birgittam adscripsit catalogo Sanctorum. 
Hic Birgerus Archiepiscopus composuit Legendam s) sanctae Birgittae, in qua continentur haec verba: 
beata Birgitta in regno Sueciae oriunda, non solum iuxta reuelationem diuinitus sibi factam ex sanctorum 
ibidem regum progenie, qui suis sanctis promeruerunt meritis, vt magnificaret dominus misericordiam suam 
cum illa, illustrem duxit originem, verum etiam de nobilibus deuotisque progenitoribus et parentibus nata 
fuit. Et hoc habetur in depositione primi testis iudicialiter examinati coram Archiepiscopo Iacobo t) Vp- 
salensi, prout in actis et processu eius reperitur. 
HENRICVS, XVIII. Archiepiscopus Vpsalensis, ob excellentem diuini et hu 
mani iuris scientiam vilaeque probitatem et rerum experientiam, ab Yrbano YI 
Pontifice maximo (eo tempore quo Yenceslaus imperare dicebatur) pallio Archiepi- 
scopali meruit honorari. Hic etsi in tempora trium Principum, qui seuerius quam 
clementius regnabant, incidisset, felicior tamen tunc erat Pontificatus eius, quam si 
in aetate nostra prouenisset, etiamsi Neronem saeuilia superassent. Albertus enim 
Rex, quamuis multa ageret imprudenter, fretus consilio suorum Teuthonum, de Sue- 
cia et eius moribus minus expertorum, attamen nonnunquam hunc Archiepiscopum 
saniora consilia afferentem benignius quam illos audiuit. Nam cum hio Pontifex de 
prehendisset, illos incolas Holmenscs (qui Teulhones erant) inplacabili odio ferri in 
Succos eiusdem ciuitatis Ilolmensis eines nihilque enixius ab Alberto postulare, quam 
sibi licere eosdem Suecos per quamcunque occasionem conniuente Rege disperdere 
rapidisque consumere flammis, non quieuit optimus Antistes et pastor bonus (qui 
libenter dedisset animam suam pro ouibus suis), donec Regis animum a concupiscen 
tia tanti sceleris reuocaret. Itaque rex a pio Pontifice pie consultus, hoc modo suis 
Teulhonicis respondit: Non est (inquiens) o viri Teulhones.' Teulhonica fide et in 
tegritate dignum, quod hos ciues Holmenses, subditos nostros, ob inuidiam non pro 
bata causa perdamus: ratio nobis habenda est honoris et posteritatis nostrae; ma 
lumus in persona nostra periclitari, quam Illustrissimis Magnopolensibus principibus, 
consanguineis nostris, talem nominis nostri notam relinquere. Ad haec verba qui- 
euere illi, qui insidias machinabantur, donec (captiuato per reginam Margaretam 
Rege Alberto) liberiores et sine metu effecti, CLXX. praestantiores Ciues partim 
serris ligneis partim aliis horrendis tormentis et llamma consumpsissent. Qua bel- 
luina feritate excitati omnes Regni Sueciae Pontifices, praesertim Henricus Archie 
piscopus Vpsalensis et sanctus Nicolaus, tunc Episcopus Lincopensis, dira anathe 
mata et maledictiones in ipsam Holmensem Ciuitatem congesserunt, a quibus exse- 
q) Vide annotationem sequentem. s) Hanc legendam vel historiam, diu ignotam (vide supra 
r) Hoc registrum, quod forsan statuta ecclesiæ Suecanæ com- pag. 55, not. p) nuper autem repertam, vide infra in vitis 
plecteretur, deest in editione Eomana. Constitutiones Tei- sanctorum, 
genses, quarum prima auctor attulit verba, sunt impressa t) Lege: Birgero. 
apud Reuterdahl, Statuta Synodalia pag. 89. 
Tom, III. 
II. 15.
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.