IV. LIBELLUS de MAGNO ERICI REGE.
13
num hereditate sed eleccione. Contigit ergo, quod in eodem regno cum rex aliquis non
esset, omnes majores natu (!) et populares habito consilio ex vnanimi consensu et dileccione
elegerunt sibi regem puerum in regem, a ) non quia justiciara habuit ad regnum propter here
ditatem sed propter caritatem et proximiorem parentelam propinquorum; qui puer electus fuit
etate quasi trium annorum, cuius pater mortuus fuit et omnes regis proximiores affines mortui
sunt; elegerunt igitur illum, vt pax esset in regno et concordia fieret inter homines, et gu-
bernauerunt hii qui constituti fuerant ex consilio regnum in multis tribulacionibus et bellis,
multorumque sanguis effusus est et multi mortui et capti propter reges et tirannos impug
nantes regnum, 13 ) qui libenter occidissent puerum regem ad subiciendum sibi ipsis regnum;
homines quoque regni in pueritia regis <0 redimerunt terram Skanie summa maxima argenti,
que multis annis ablata cum violencia tenebatur. Cumque rex quinque annorum esset, mo
riebatur awus suus rex Noruegie, d ) cuius regni consiliarii et potentes et populares recepe
runt regem Suecie in regem Noruegie et dominum, quia ad ipsum ex hire hereditario specta
bat regnum. Sic igitur duo regna confederata et coniuncta sunt sub vno rege et cum fide
litate et jurejurando et promissionibus homines duorum regnorum consociati sunt, vt cum
caritate educarent regem et adiutorio dei regi regna defensarent pro inimicis. Rex itaque
in iuuentute isto modo duo regna optinuit, Sueciam videlicet per eleccionem et Noruegiam
per hereditatem; rege autem habente etatem qua regna posset regere personaliter, homines
sui assignauerunt sibi regna cum ciuitatibus et vrbibus et terris aliis, nec aliquis erat qui
sibi resisteret in regnis, sed omnes letabantur quod rex per se ipsum regeret et regnaret;
aliquibus igitur annis rex potentibus et sapientibus qui tempore puericie sue gubernabant
regna obediuit, et tunc Suecia plena fuit diuiciis, felix pace et concordia et exultans gaudio
magno. Sed quia homines nescierunt ymo quia noluerunt regradari deo pro beneficiis suis,
plantabatur radix vna in regno de qua omnino tribulacio regis oriebatur. Rex quippe recepit
vxorem de Francia e ) juuenem pulchram et generosam, qua ducta anno elapso rex cepit an
tiquiores et sapienciores regni suspectos et tedio habere nec obediuit eis, sed recepit con
siliarios iuuenes pauperes et degeneres exaltando eos, quorum processu tantus incepit su-
perbie et cupiditatis esse excessus, quod regna duo que cepit ditissima infra decem annos
sic depauperata sunt, quod multi propter imposiciones grauissimas relictis domibus vacuis cum
vxoribus et filiis in terra aliena panem mendicabant; attamen consuetudo regis fuit a iuuen
tute audire missas legere et ieiunare, sed nullis facere justiciam, ymo tirannos et inimicos
dei diligere et eis obedire, sapientes vero dei amicos respuere. Ideo placuit deo plagare
regnum in tantum, quod infra v annos fere omnes seniores et sapientes et deuociores sub
tracti sunt, et pauci qui remanserunt odio habiti sunt et tribulati. Rex quoque et regina cum
de septem filiis et filiabus b duos filios tantum haberent viuentes, fecerunt filium seniorem qui
erat quinque annorum eligi in regem Suecie, juniorem vero qui erat mi annorum in regem
Noruegie. s) Et hoc placuit omnibus, vt duobus regnis duo preficerentur filii propter bonum
pacis et ne aliquis obtineret occasionem pugnandi contra eos. Tunc instituti sunt officiales
et prefecti crudeliores nec deum nec animas suas attendentes, qui a communitate extorquerent
a) Sc. Magnum, Erici ducis filium, an. 1319 regem electum,
de quo totus libellus est conscriptus.
b) Sc. Birgerum regem e Suecia expulsum et Ericum Menved
regem Daniæ.
c) Falsa, sed divulgata opinio. Scania enim an. 1332 mense
Novembri redemta est, Magnus autem vere ejusdem anni
regimen capessiverat v. Styffe, Bidrag till Stand. Hist. I.
p. IX et X).
d) Hacon jam an. 1319 decessit, ut Magnus eodem tempore in
tertio vel potius quarto ætatis anno utramque coronam ob
tineret (Cfr. Muncb, Norges hist. Anden Hovedafdel. I. p.
122 sequ. et SS. rer. Suecie I. I. 43). Hoc vitium ”V. anno
rum” in Detmarum et ex eo in Comerum defluxit. Sine
dubio ita legebatur etiam in perdito veteri Chronico Lube-
censi (cfr. Monumenta Germaniæ XVI, p. 411).
e) Nuptiæ regis cum Blanca, filia Johannis comitis de Namur,
a matre regali domui Franche cognata, an. 1335 mense Oc
tobri celebrabantur.
Tom. Ill ;
f) Ericus Olai praeter hanc etiam aliam narrationem, quæ Ma
gno solum quinque liberos tribuit, affert, (supra Tom. II.
pag. 108). Quidam liberi regis, jam ante .an. 1347 in con
ventu Hallandiæ , Aas vel Asylo, sepulti erant (v. Diplomat.
Suec. V. p. 705).
g) Si Munch _(1. c. pag. 229, not. 1) recte demonstraverit, Eri
cum seniorem filium an. 1339 mense Martio natum esse,
quinque annos, quando .Upsaliæ an. 1344 mense Decembri
eligebatur, expleverat. Observatione tamen dignum est, Ma
gnum ipsum an. 1353 dicere, Ericum in legitima aetate con
stitutum esse (Riks-Ark. Perg. Bref n. 135), quod significare
deberet quindecim annos natum filium tunc fuisse ; contra aliis
literis originalibus an. 1354, d. 9 Augusti Magnus et Al
bertus promittunt liberos utriusque, ”cum etatem legitimam
attingentes sigillis vti ceperint”,hasliterasfirmaturos (Styffe:
Bidrag till Stand. Hst. I. p. 23). Hacon, si an. 1340 erat
natus , vix tertium expleverat annum, cum rex Norvegiæ est
declaratus (Munch 1, c. pag. 252, not. 1 et pag. 291).
I. 4.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.