Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomus 3)

I 
XIV. E. SAXONE GRAMMATICO EXCERPTA. ' 89 
In excerptis hoc institutum secuti sumus, ut illa perantiqua tempora, quæ variis et quasi nebulosis 
sagarum fabulis ornata fere nulla historiæ fundamenta præstent, prætereuntes, ab extremo seculo decimo, 
cum primum historiæ lumen per res Suecanas diffunditur, initium ceperimus. Signis numerorum mar 
gini appositis paginas editionis Mülleri indicavimus, ut si quis forte in aliqua re Saxonem ulterius con 
sulere voluerit, hoc eo facilius fieret. 
Liber X. , 
479. —•— — — Ea tempestate a) Sturbiornus, Suetici regis Biornonis filius, a patrui Olavi filio Ericob) 
regno spoliatus, petendi auxilii gratia ad Haraldum c , cui Thyra mater extitit, cum sorore Gyritha supplex 
migravit tantoque apud eum paratiorem amicitiæ locum reperit, quanto illi ejusdem sororis suæ matrimo 
nium liberalius permisit d). Post hæe Haraldus armis Sclavia potitus, apud Julinume) nobilissimum illius 
provinciae oppidum, Sturbiorno duce, competentia militum præsidia collocavit. Quorum piratica egregio ani 
morum robore celebrata ac finitimis paulatim trophæis alita eo demum ferocitatis excessit, ut continuis 
nautarum cladibus septentrionalem repleret Oceanum. Ea res plus Danico imperio quam ullum terrenæ militiæ 
negotium attulit. Inter quos fuere Bo, Ulff, Karlshefni, Siwaldus aliique complures, quorum prolixam enuncia- 
tionem, tædio quam voluptati propinquiorem, stylo prosequi supersedeo. Inter hæc Sturbiornus, ultionis 
aculeo lacessente, acceptam injuriam pensare cupiens, Haraldo in opem accito, memorem damnorum iram 
adversus invisam Erici dominationem destrinxit. Cujus rei gratia Haraldus Hallandiam proficiscens, Theu- 
tonicæ irruptionis nuncium, quæ a Cæsare Othone gerebatur, accepit. Igitur alienæ rei impetitionem quam 
propriæ defensionem langvidiore studio prosecutus, externæ pugnæ proposito domesticæ curam anteposuit, 
reflexoque in Jutiam cursu, ad opem oppressis ferendam præcipiti celeritate contendit. Sed eo superveniente, 
Cæsar Jutiam vtpote regio ductu vacuam uullo resistente permensus, cum Lymici sinus objectu tunc tem 
poris Wendalam aquis claudentis ulterius excurrere vetaretur, conjecta in undas lancea non solum iter ad 
Eydoram reflexit, verum et simillimum fugæ reditum habuit. Siquidem hastam, cujus usum habebat, mari 
timos in fluctus relinquendi monumenti gratia jaculatus suum freto vocabulum indidit 0- Verum ut impetu 
gravis, ita exitu vanis apparuit. Haraldus quippe ardentissimo cursu abscedentes hostium reliquias inse- 
quutus, Epponem extremi agminis ducem cum iis quos reperit trucidavit. Interea Sturbiornus, contumeliosa 
militum adhortatione compulsus, fortunam suam temere sociorum fortitudini credidit inque proprium exitium 
ruens regiarum partium reditum stolida praecessit audacia Bellum enim praepropere ausus, rebus Sveonum 
per incuriam lacessitis occiditur. Et sane hostilibus gladiis ultro jugulum subjicit, quisquis in urgenti 
aliquo discrimine magis alienæ temeritati quam propriæ obsequitur providentiæg). (Deinde Saxo merita 
482 Thyren matris Maraldi memorat , quia munimen Danavirki exstruxerat). Eadem quoque, cum sub specie 
foeminæ virilem animum gereret, Scaniam Suetica domination^ compressam præstandi tributi onere liberavit. 
(Narrat Saxo , quomodo mortuo Haraldo Blåtand filius ejus , Sven rex, religionem Christianam im- 
495 pugnat). Nec tamen erga desertorem sacrorum principem divinæ correptionis aculei quieverunt. Nam Sve- 
tiam quoque Danorum rebus infestam fecere. Cujus rex Ericus, agnomen a victoriis mutuatus, per Haral 
dum jampridem latam Sturbjorno adversus Sveones opem memoriæ subjiciens perquam graviter in Svenonis 
caput exarsit. Utque sui vindictam perageret, exercitum in Daciam trajecit, expugnatione filii pa 
rentis noxam pensare cupiens. Quamquam enim eum arctiore materni sanguinis nexu contingeret h), 
iram tamen affinitati prætulit eo quidem fidentius, quod Svenonis fortunam sæpius ægram atqve frac 
tam ac crebris detrimentorum incursibus lacessitam, suam jugiter in summo felicitatis cardine versatam 
noverat. A quo Sveno bello Scanico victus, relicta excellentis pulchritudinis filia Thyra aviæ nomen referente G, 
(quæ qua matre orta fuerit ignoro) Olavum Tryggonis filium, Norwagiæ regimen gerentem k), exilio petivit 
a) In proxime superioribus lineis Saxo mortem Haqvini boni, regis Norvegiæ, [quæ an. 961 contigit] exposuit. b) Islan- 
dici scriptores Styrbiörnum filium Olavi et Olavum atque Ericum ”SegersiM” filios Björnonis fuisse dicunt. c) Cognomine 
’'Blåtand'’. d) Hic Saxo res nonnihil perturbavit. Islandi de matrimonio inter Haraldum et hanc Gyntham silent, contra 
Styrbiörnum Thvram filiam Haraldi uxorem duxisse, quæ postea Olavo Tryggvason regi Norvegiæ nupta sit, narrant. e) Ab 
Islandais Jomsborg appellabatur. Prope urbem Wollin situm fuisse putatur. Cfr. Adamum Bremensern. Lib. II. cap 19. 
f) Oddesund est pars sinus Lymici in Jutia septentrionali. Dahlman ("Danmarks Historie, Kjöbenhavn 1840 I. pag. 98) hanc 
expeditionem Ottoni Imo e t anno 965 tribuit. Munch (Norges Historie I. 2. pag. 89) autem illam in annum 97o, Ottone 11° 
regnante, refert. Cfr. Mülleri editionem Saxonis II. pag. 285-287. g) Proelium in "Fyrisvall", ubi Styrbjornus cecidit 
aliquanto post expeditionem Caesaris commissum esse certum est. De anno adhuc ambigitur. Cfr. Munch 1. c. pag- 110 
et Vigfusson: Vra timatal etc. (insertum in: Safn tili Sögu Islands) pag. 338. h) Supra enim Saxo tradidit, Gyntham sato- 
rem Styrbiörni, Haraldo filium Svenonem peperisse. Munch 1. c. 71, 72 hanc rem infirmare conatur. i) ax0 lc ‘' on usl0ne 
quadam Thyram, sororem Svenonis, filiam ejus fuisse tradit. k) Olavus eo tempore, quo Sveno e Dacia fugatus est nondum 
erat rex Norwegiæ. Ordinem annorum a Saxone admodum conturbatum Müller (1. c. H. pag. 304-30<) et Munch (L c. lio, 
126 223—225, 239, 242, 268 et 311) explicare studuerunt. 
Tom. III. L 23 * 
c. 
L 23.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.