Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomas 2)

56 
Ï. CHRONICA 
Mortuo igitur Duce Birgero, cum jam filii sui, Waldemarus, 
Magnus, Ericus et Benedictus, sui juris esse coepissent, qui patre 
vivente sub ejus alis degentes, de nullis se intromiserunt gubernandis, ex 
inde coeperunt propriis commodis et utilitatibus avidius intendere, et quæ- 
cunque possent in partem suam trahere. Divisis igitur bonis patrimonia 
libus, et quæ eis possent jure hereditario provenire, de regno quoque par 
tes aliquas singuli acceperunt. Magnus n) enim, Dux effectus aut dictus, 
nomine Ducatus, accepit Sudhermanniam, cum castro Nicopensi, cum mul 
tis aliis, quæ volebat. Hic ergo multa animositate et strenuitate vigens, 
multiplicavit familiam, actus militares cum suis studiose et potenter exer 
cuit, potentioxes regni sibi Consiliarios accivit, statum ac Curiam suam 
nobiliter gubernavit, et Rege non inferior in omnibus esse coepit. Displi 
cebat Regi tanta ambitio, et viis, quibus honeste potuit, dilatationem tan- 
tæ praesumptionis in parte cohibuit; unde, statim post patris funera, dis 
sensio inter fratres est orta. Accessit ad hæc Reginæ superbia, quæ fra 
tres Regis coepit habere contemptui, quos in conversatione et colloquio sic 
despexit, ut raro verbum aliquod eis caritatis ostenderit, et quidquid illi apud 
eam agerant, sibi displicere monstraverit. Unde et ipsum Ducem Magnum, 
cum esset homo niger et macer, Kæthlabôtare o) appellare consuevit; 
fratrem vero ejus Ericum nominavit Erich In g the p). Hæc autem co 
gnominum sive agnominum impositio majoris odii et rancoris seminarium 
ministrabat. Ad Regis autem miseriam et opprobrium nimis magnum 
regnique desolationem et damnum Diabolus hæc congessit, quod socer 
suus Ericus rex Daciae, a fratre suo Abel, ut supra narratur, occisus, re 
liquit post se duas filias virgines, Iuttham scilicet et Agnetern. Hæc 
luttha instinctu Diabolico languere coepit ardore et desiderio videndi so 
rorem suam, Sophiam Sueorum reginam, asserens se nullo posse curari 
remedio, antequam illa visa; et cum a Nobilibus in conjugium peteretur, 
et ad hoc assensus accederet propinquorum, illa se asseruit in perpetua 
virginitate mansuram. Cum igitur continuatis suspiriis diebus ac nocti 
bus, nil aliud somniaret, cogitaret et diceret, nisi ut Sophiam aspiceret, 
annuerunt, licet inviti, qui eam recommendatain habebant, parantes ei 
equos, familiares, ancillas et caetera necessaria pro hac via. Rex autem 
Waldemarus, audito ejus adventu, misit in occursum ejus turbam utrius- 
que sexus hominum nobilissime expeditam. Venit igitur illa in regnum 
Sueciæ, et tandem ad Regale palatium, velut si unus angelorum de coelo 
descendisset in terras. Coepit autem Rex cum illa nimis familiariter et 
socialiter conversari, et quotidianis aspectibus atque sermonibus, illius blan 
ditiis et applausibus delinitus, Diabolo instigante, ad illicita incitari; un 
de et ex ea dicitur incestuosam sobolem suscepisse. Quo cognito, regina 
Sophia omnem, quem eatenus habuerat, decorem et pulchritudinem exuit 
facialem, verso vultu continuum in pallorem. 
Habebat nihilominus rex Waldemarus ex regina Sophia unum filium 
et duas filias, nomen filii Domicellus Ericus, erat autem ipse nobilissi 
mae indolis et honestissimorum morum. Filiarum vero altera Rikiza 
altera Marina: hæ simul nuptui sunt traditæ: Rikiza quidem Duci de 
Ka- 
n ) t-od. 2 . in margine addit: hic est Magnus 6) Lebetum reparator 
Ladhælass. p) Ericum nihili.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.