EXUCI O LAI
Magnus Henrikson, mansionem regalem et bona Martyris truculenter occi
si, velut lupi saevientes ingressi, diviserunt sibi, quae poterant reperire.
Deinde quasi regni possessionem adepti, coeperunt de gubernatione ejus 53
esse solliciti, praeficientes in regem eundem Magnum Henrikson, nepotem ^
regis Ragvalli ex filia ?), tanquam aliquid apparentiae justi tituli praetenden
tem, et præ aliis jus regnandi, licet perperam, vendicantem. Sed conversus
est dolus ejus in caput ipsius, et in verticem ipsius iniquitas ejus descendit.
Continuo enim, ut haec feralis et truculenta occisio Regis sancti per regnum
diffusa est et rumor insonuit, tanquam de occisi patris interitu dolor univer
sos invasit, omnesque accinguntur ad arma, et in ultionem tanti sceleris
potenter insurgunt. Egresso igitur de Helsingiaprimum exercitu, quo forte
Regales ministri S. Erici familiares, qui evadere potuerunt, eo n fin gerunt,
reliquae pariter nationes in eandem sententiam concurrunt, ut gloriosi
Regis sui innocenter effusum sanguinem ulciscantur. Sicque omniquaque
multitudine accurrente, Rex prætensus et vilis, indignus decore regio, di
gnas luit supplicii poenas, et non longe ab Upsalia cum suis superatus oc
cubuit, in quo loco ecclesia Danmarka dicitur esse constructa. Quis enim un
quam innocentiae persecutor, ultricem illius manum, qui aufert spem Prin-
cipum, legitur evasisse, ut de poena taceam jehennali «)? Sed quid ad haec
Carolus Suerkeri regis filius (dudum jam electus in Regem, et regni prin
cipatum adeptus; jam enim biennio regnaverat, dum S. Ericus occiditur)
fecerit? Dicitur enim ipse regem hunc Magnum tanquam rex S'ueciæ occi-
is^e, et nedum a regno, sed et a vita pariter expulisse. Sed licet ille eum
3 iis regnicolis in exstirpationem Danorum et occisionem Regis iniqui
concurrisse dicatur; non hoc tamen ad vindictam innocentis mortis b-
Eiici, sed ut regnum sibi liberum et integrum servaretur, egisse putan
ti m est. Credendum est filium beati Erici Kanu tum, anhelo corde et
ferventi animo m vindictam paterni crnoris impatientissime asspirasse; jam
i une enim verisimile est eum virilis roboris audaciam et militaris indu
striae aliquantam attigisse peritiam, utputa qui post exinde septennium
regem Cardum potentem et pleni juris in regno, gladio militari occidit’
gonis senioris v)^ Hennks0n ’ Cuit In S ridis j fi lia Ragvaldi regis, filii X n _
liber iit.
Postquam Magnus ille, qui, rege S. Erico occiso, regnum Sueorum inva
serat, suorum gestorum condignam accepisset cum suis complicibus ultio- Si.
nem, Carolus, Suerkeri regis filius, ad optatam regni Sueorum possessio-
nem peivenit. Diu enim S. Ericus obstaculum ei regnandi praestiterat;
sec oc ei Magnus Henrikson amovebat, quod ipse in persona non pote
rat, ac einde idem Magnus seipsum obicem ingerebat. Quod quia non
solum Carolo regnare volenti, sed toti pene regno Sueciæ displicebat, via
fa-
Chron. Pros, at male lecto, ilenriciim Skalelär
hoc loco inserit Noster.
t) Chron. Pros. p. 246.
u ) Messenius male: generali,
v) Chron. Pros, p. 246.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.