Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomas 2)

ÊRICI OLA! 
45 
regali prosapia, quarn nobilium Sueciæ Procerum oriundus,?)* Concurrunt 
in hac electione quam plurima , quæ hujus Regis praerogativam extollunt 
et mirificant dignitatem, videlicet temporis arduitas, providendi necessi 
tas, personae idoneitas, concors eligentium voluntas. Verum quia hæc ju 
nioribus in promtu non sunt, aliqua sunt ex his paulisper latius explican 
da. Temporis arduitas est mystica quaedam ratio, quod hoc decursu tem 
poris de tali persona regni provisioni divinitus provideretur. Non enim 
putandum est vacare mysterio /i), quod tali anno gratiae, talis Rex a Deo 
potius quam ab homine sit electusPnam Mille et Centum et Decem, un 
de quinquaginta replicantur, sunt apices numerorum: sed et L. annus ju 
bilaeus est annus, videlicet remissionis, restitutionis et integrae libertatis. 
Hac ergo temporis designatione, verisimile est aliquid mysticum im 
portari; maxime cum etiam eo tempore sit missus in Sueciam a Britan 
nia vel Anglia S. Henricus Episcopus i), vir vitæ bonitate conspicuus, 
et morum honestate praeclarus, qui tunc Upsalensern regebat Ecclesiam, 
ut his duobus capitibus, quasi duobus luminaribus magnis, populus terras; 
illius adhuc in divino cultu novellus, ad veri Dei notitiam illustraretur, 
dirigeretur et doceretur. Providendi necessitas ex regni vacatione perpen 
ditur, ne tantum regnum velut acephalum sine capite remaneret. Quan 
do enim non erat Rex in Israël, faciebat unusquisque quod voluit, et 
sic ad idololatriam populus est prolapsus. Quæ quidem vacatio intelligi 
potest sive de jure, sive de facto, sive utroque modo regnum vacasse di 
catur. Dato enim, sicut habent quædam chroniculæ it), quod ante S. Eri- 
cum Carolus, filius Suerkeri in regem fuisset electus, nihilominus regnum, 
etsi non de facto, de jure tamen vacabat. Non enim illa partialis et pri 
vata Ostgothorum /) electio potuit veris electoribus praejudicium generare. 
Jam enim dudum per primum regem Sueciæ Christianum Olavum Skot- 
konung fuerat, lege in perpetuum observanda, cum consensu omnium sta 
bilitum, quod Reges hujus regni non Gothorum, sed Sueciæ debeant no 
minari m); ac per hoc non a Gothis, sed a Suecis, dum sibi condistin- 
guuntur, sunt in perpetuum eligendi. Quorum enim est Rex, illorum est 
et electio: sed et ilii, qui primum in regnum jure electionis intravit, ln- 
goni scilicet, filio Philimeri, constituta est sedes et solium apud Upsaliam, 
cum decreto perpetuo sic manendi, ut non sit habendus pro Rege, qui 
non fuerit apud Upsaliam sublimatus; unde et locus Mo rast een locus est 
ab antiquo delectus. Personæ vero idoneitas a vitæ sanctitate et «-eneris no 
bilitate commendatur, et quidem vitæ sanctitas ex gestorum et totius vitæ 
progressu evidenter agnoscitur. Erat enim assiduus in orationibus, creber 
in vigiliis, frequens in jejuniis, in afflictorum calamitate compatiens, in 
eleemosynis pauperum largus, et illius castimoniae singularis, ut carnem 
suam jugi cilicio contriverit «), et ne levi quidem contagione macularetur 
castitas etiam mentis, insurgentes aliquando carnis motus illicitos aquæ 
gelidæ respersione fugabat. Quod in hoc Rege dixerim castimoniam sin 
gularem, cum nec Monachi nec Clerici, Dominici corporis et sacri alta 
ris 
_ g) Israelis Erlandi Vita S. Ërici. Ëd. Schef- 
feri p. i. 
/i) Cod. 4. addit: divino. 
i) Vita S. Henrici. Benzelii Monuiti. p. 53. 
Tom . IL 
1c) Chron. Pros. p. 246. 
I) Cod. 2. Westgothorüm vel Ostgothorum.’ 
rn) Vita S. Sigfndi Benzelii Monum. p. 28. 
n ) Ex Israelis Erlandi Vita S. Erici, p. 5. 
12.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.