36
I. CHRONICA
contra eum pugnandum; ipso occiso, et a quodam, quem ipse rogaverat,
occulte sepulto z).
Kanutus Rike tres habens iilios divisit eis regna, Angliam Harallo,Da
ciam Kanuto, cognomento Harde, Suenoni Norvegiam assignando. Hic
autem in tantum afflixit Noricos multis annis, ut nemo mutire auderet,
tandem contra eum congregati in prælium, et ab eo devicti, amplius tal-
liantur a). Postremo tamen tota multitudine ad pugnandum egressa, fu
gatur a regno, et in brevi post moritur. Similiter et pater ejus; frater vero
ipsius Kanutus Harde, jam Daciae et Angliæ rex effectus, etiam Norve
giam est adeptus. Tunc duo Nobiliores regni Norvegiæ, ad quaerendum
lilium S. Olavi, Magnum nomine, apud regem Russiæ relictum, se ac
cingunt ad iter;, per Sueciain transeuntes, et cum eo per Helsingiam re
vertentes. Hic tandem rex Daciae factus, equo dejectus interiit.
Post Amundum Kolbrenna regnum assecutus est Amundus Slemme,
quod nomen a vilitate videtur adeptus. Ipse enim temeritate sua, aut
caussa alia quavis insana, Danorum forte, ut saepe contigerat, inductus
astutia, Scaniam divisit a Sueeia limitibus designatis. Sed-sentiens se im
prudenter egisse, poenitentia sed sera compunctus, quod sponte abjecerat,
cum majori dispendio recuperare volens, sed non valens, cum exercitu in
travit in Scaniam, vivente adhuc Kanuto, qui dictus est Rike, durn ille
in Anglia regni rebus intenderet. Kanutus igitur mox ut comperit ejus
ingressum, ingentem ab Anglia direxit exercitum in manu generi sui, viri
scilicet sororis sui Estridis, et nomen viri Ulff Sprakalegh, jam alias no-i
minati, qui Scaniam cum gente sibi credita potenter ingressus, et regi A-
mundo furibundus occurrens, in ponte quodam ab incolis dicto Stanga-
pelle, cum tota pene gente sua prostravit i). Et de hoc quidem Ulfo-
ne jam aliud in superioribus est relatum, sed pauca sunt de eo nihilomi
nus annectenda. Hic enim Ulfo, ut chronicon Danorum enarrate), homo
dolosus et audax in Sueeia oriundus, dum Kanutus rex Daciæ in Anglia
esset, et multi ad eum ex omni natione confluerent, eo quod esset in do
nariis et militaribus stipendiis inultum largus, accessit et ille versutiæ suæ
confisus ingenio. Habebat autem idem Kanutus sororem quandam nomi
ne Estrid, Duci cuidam Normanniae d) desponsatam, et brevi post vel eo
defuncto relictam, vel contemnente repudiatam, quam Kanutus jussit in
Selandia consistere, data sibi portione de regno pro sui sustentatione
honesta.
Audito demum, quod Rex Olavus Norvegiæ, et Amundus Sueciæ con
tra Kanutum expeditionem in Daciam préparassent, prout superius est
expressum, suasit regi Kanuto idem Vlfo, ut eum dirigeret cum exercitu
contra illos, cum litteris credentialibus ad sororem suam Estridem, ut
quicquid ei Vlfo diceret, ipsa facere nullatenus dubitaret. Cogitavit enim
Rex, ut quia illa partem regni haberet, et ad ejus imperium omnes essent
parati, per ejus mediationem Vlfo facilius ageret negotia Regis. Sed ille
litteris hujusmodi ad alium finem usus, per eas eam obtinuit in uxorem.
Veritus ergo a facie Kanuti, cum uxore sua, sorore Regis praefata, fugit
in
c) Cfr. S. 01 . Saga, p. 56 —-67, passim. c) Saxo L. X. p. ig 4 .
a) Tributis onerantur, cfr. Du Cange. d) Richardus (II.) Saxo 1 . c. p. 190. Cfr. Ad.
b) Chron. Rhythm, min. p. 2 Sj, Cat. Reg. Brem. L. 2. C. XXXVII. uN Margaretha pro
N:o 2. Eslritha legitur.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.