Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomas 2)

I. CHRONICA 
?4 
yes uterque habebat. Sed et alium exercitum pedestrem Amundus eduxit 
in Scaniarn, et illam sibi subjecit. Rex autem Olavus in Selandia cum po- 
tentionbus Daciæ sic convenit, quod nisi Kanutus infra diem, quem tunc 
praefixerunt, rediret in Daciam, ipsi Olavum pro Rege susciperent. Qui 
dam autem Dux Haquinus de Dacia festinavit in Angliam, regi narrans 
Kanuto rem gestam ex ordine. 
Hic chronica Danorum s) recitat versutiam et fraudem cujusdam Vlff 
Sprakalegh, qua astutia obtinuit sororem Kanuti in uxorem f), et quomodo 
cum Suecis unum exercitum paravisset. Mox Kanutus, cum ingenti exer 
citu de Anglia veniens, littoribus Danorum applicuit; Reges vero Amun 
dus et Olavus secedentes, in portu quodam Scaniæ, non longe a Kàlmarnia 
distante, Helgaa nominato, cum suis exercitibus consederunt, quos inse- 
quens Kanutus cum mille navibus furibundus accessit. Sed illi quodam 
ingenio factis fossatis, et aqua cujusdam magni fluminis congregata, et in 
ma 0 nam altitudinem elevata ostia, quibus dissolvi et cum impetu dimitti 
poterat, habebant parata. Cum igitur ille iri impetu furoris cum exercitu 
navali propius accessisset, ruptae sunt cataractae abyssi magnæ, quas su 
spenderant, unde torrentis voragine rapidissima, tota pene classis Dano 
rum absorpta est, exceptis duabus navibus magnitudinis admirandae, quæ 
Dracones dicebantur, quarum unam Rex Kanutus, alteram Dux Haqui 
nus ducebant, sicque a pugna cessatum est. Et hoc quidem ita narrat 
chronica Noricorum u). 
Danorum vexo sic habet historia. Quod rex Olavus cum extrema dif 
ficultate evasit de Selandia, dum Kanutus ab Anglia eo inscio advenisset. 
Quidam enim vir senex et prudens in Selandia spem regni continue da 
bat Olavo, suisque blanditiis quasi securum per omnia diutius detinebat, 
et cum Kanuti exercitus adventasset, dixit hanc classem esse quorundam 
venientium mercatorum; super quo tandem ab Olavo increpatus, respon 
dit eos esse mercatores, qui Daciam ferri pretio compararent. Olavo igi 
tur difficulter et praecipitanter fugiente, restabant duo Sueorum exercitus, 
unus pedester in Scania, alter navalis in Öresund, aut in portu Hel 
gaa, quem ducebat Vlff Sprakalegh, gener Kanuti regis, sed ab eo profu 
gus, et Sueeis, unde natus erat, adjunctus. Contra exercitum ergo, qui 
Scaniarn invaserat, Kanutus in persona processit, navalem autem exercitum 
suum contra Sprakalegh in manu Ducis Ilaquini direxit. Quod sciens Vlffo 
præfatus , in insula quadam, ubi, naves onustae applicare non poterant, cum 
sua gente consedit; Dani vero in ripa propinqua, brevi meatu divisa ab 
insula, applicarunt, pontemque per alveum, quo ad Suecos possent ac 
cedere, paraverunt. Cumque jam pons ille pene paratus esset, Vlffo cum 
suis cum impetu accurrebat, simulans se velle pontem percurrere, et hosti 
um castra irrumpere; quod Dani videntes, ut pontem defenderent, unani 
mi aggressu in pontem dissiliunt, et omnes pariter submerguntur, funda 
mento pontis Vlffonis astutia penitus dissoluto. Hæc ex chronica Dano- 
rurn v ). Interim rex Kanutus cum esset in dandis stipendiis militum lar 
gissimus et nominatissimus, per subordinates nuncios totam fere fami 
liam regum Olavi et Amundi ab eorum distraxit exercitu, et su as militiae 
ascri- 
*) Messenius: Noricorum. 
i) Saxo. L. X. p. 
ii) Cfr. Snorronem, OL Helges S. Cap. 160. 
v) Saxo. 1. c. p. i 9 5.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.