ERIC! OLAI
33
ad mortem S. Erici fluxissent anni tantummodo LÏI. sub quibus debuis
sent XII. reges regnasse in Suecia; quod valde videtur absurdum. Ve
rius ergo videtur, quod circa annos Domini nongentos LVI. vél pröpe
hæc tempora, S. Sigfridus convertit ad fidem OiaVum Skotkonung Cum to
to regno suo. Cum autem esset dissensio gravissima interSanetum Olavum,
regem Norvegiæ, et Kanutum Rika, regem Dacis, tum propter Angliam,
quam Kanutus subjugavit et occupavit, quam Olavus dilexit, et liberam
esse voluit o), tum propter Norvegiam, quam Ranutus ad se peftinerê con
tendebat. Vivente tamen Olavo Skotkonung, mansit inter duos praedictos
tranquillitas sine bello, procurante, ut creditur, Skotkonung, cum alter
eorum esset ei frater, alter gener. Unde interim Sanctus Olaviis libere
faciebat in Norvegia quaecunque sibi visa fuerant facienda, tam in negotio
fidei, quam regni.
Post mortem Olavi Skotkonung surfëxit Âmund iis filius éjus pro
eo. Hunc vocatum dicunt Ko 1 brenn a, quia pro lege statuit, ut cum ali-k° lln ' eima
quis contra justitiam deliquisset, domus ejus tota, vel pars domuS major
vel minor, ut juxta modum culpae essêt et plagaVum modus, igne incensa
periretp); sed demum melius informatus, rationabiliorem condidit legem q).
Hic, ut quidam volunt, baptizatus a Bernhardo episcopo de Anglia in
Norvegiam profecto, ab eo in baptismate Jacob nomen accepit, quod, si ve
rum est, hoc modo potuerat contigisse. Nam cum S. Olavus sororem ejus
uxorem haberet, verisimile est, quod iste apud eum fuerat educatus,, aut
saltem in juventute in ejus curia conversatus, ubi etiam præsumitur ba-
ptizatus, unde et amicissimus fuit S. Olavo, reducens eurn post fugam in
regnum Norvegiæ de Russia, et cum eo pugnans contra patruum suum Ka
nutum, regem Daciæ. Mortuo enim socero sancti Olavi, scilicet Olavo
Skotkonung, insurrexerunt contra eum tribulationes multæ et magnae.
Quidam enim de regno Norvegiæ nobiles et potentes accesserunt Kanu
tum, regem Daciæ filium Suenonis, exponentes eidem, quomodo rex eorum
Olavus a paternis eorum legibus eos invitos avellens, bona quoque et pos
sessiones eorum invaderet. Consuevit enim S. Olavus hoc modo nolen
tes ad fidem cogere, ut bona eorum confiscaret. Insuper eundem Kanu
tum modis quibus poterant instruxerunt, ut ei jus regnandi in Norvegia
deberetur, et ad ejiciendum S. Olavurn a regno seriosius induxerunt. Unde
et ei tanquam vero eorum regi juramentum fidelitatis et homagii prae
stiterunt, ei assistentiam debitam pollicentes. Mandavit ergo idem Kanu
tus S. Olavo per litteras, ut regnum Norvegiæ ab eo et sub eo susciperet
et teneret, quod rex Olavus omnino negavit r). Adiit ergo Olavus Sanctus
regem Sueciæ Amundum filium Olavi Skotkonung et fratrem uxoris süæ,
petens ab eo assistentiam contra Kanutum pugnandi, quam et ille promi
sit. In continenti igitur uterque de regno suo, navali educto exercitu,
convenerunt in Öresund cum octingentis navibus, nam quadringentas na
ves
o ) In Cod. 2 » deest.'
p) Chron. Pros. 1, c , p. 245.
cj) Chron. Rhythm, min. 1. c. p. 1 5/.
r) ”Buden och Breeil' lydde swa :
Vilt tu Knute under gaa,
Tha ma tu Laudin all belialla,
livar man skal tik Konung kalla,
llelge Oiall swarar skot : —■ —
Tliet skal ey skee mädan iak niaa raada ‘
Förre lijder jak än mera vada. — _
Olaff tlia buden brått sände astad
Iliiilp all' Swerike» Konunge bad.
S. 01. S. p. 34.
9 -
Tom, IL

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.