26
I. CHRONICA
singiam profectus, partes Norlandenses perambulasse refertur, et populum
innumerabilem ad Dominum convertisse et ibidem coronatum martyrio,
ut quidam volunt, ad Dominum migravisse.
Rex autem Stenkillus Christianus effectus, nitebatur Episcopos retra
here a subversione Deorum, asserens eos indubie, si id agerent, occiden
dos, seque expellendum a regno, asserente populo, quod Deorum inimi
cos in regnum in eorum injuriam induxisset. Vnde tum populo ad sedi
tionem contra Episcopos concitato, dicitur apostatasse a tide et populo
consensisse, sed nihilominus fidei occasione occisus.
Nota hic, quod post adventum sanctorum Sigfridi et Eskilli, et post
Olavum Skotkonung, quo tempore regnum totum dicitur esse conversum,
facta fuit apostasia illa, de qua agitur in legenda S. Eskilli; quare trium
phato rege Ingone fidei defensore, elegerunt quendam Suenonem Idolo-
latram etc. Et post Olavum Skotkonung, licet non immediate, regnavit
quidam Stenkil nepos ejus ex sorore: etsi hæc, quæ dicta sunt de Sten-
killo hic superius, ad istum secundum Stenkillum videntur verius refe
renda. Intelligendum est regnum nondum fuisse in toto conversum, vel
ad apostasiam iterum rediisse.
Ad cognoscenda Leinpora conversionis horum trium regnorum ad fi
dem, sunt ista ex chronica Danorum f) notanda, quod tempore Regis Da-
ciæ Regneri, in ejus absentia elegerunt Iuthones et Scan en ses quendam
Haralium, sibi et toti regno in regem. Quod audiens Regnerus, adjuto
rio reginae Norvegiæ debellavit Harallum semel et secundo. Qui Haral-
lus destitutus auxilio, accessit imperatorem Ludovicum, Caroli Magni fi
lium, inMaguntia, petens ab eo auxilium. Imperator igitur hac duntaxat
conditione sibi promittit auxilium, ut se faciat baptizari. Baptizatus est
igitur Harallus in Magüntia, et ab Imperatore de sacro fonte levatus an
no domini octingentesimo quindecimo m) ; cui imperator dedit exercitum
de Alemannis sub patre suo conversis. Harallus igitur cum Saxonibus in
travit Daciam, aedificavit ecclesiam apud Sleswik in loco, qui dicitur Had-
deboth, et inhibuit omnem ritum idololatriae agens pro fide fortiter* sed
reversus Regnerus expugnavit Harallum et idololatriam reparavit. ’ De
mum Harallus apostata vit a fide, videns se non posse temporaliter prospe
rari, nec ponitur in catalogo Regum Daciæ.
Post Regnerum in Dacia regnavit filius ejus Sivardus n) (nam Regne
rus in Hybernia serpentibus expositus, a rege Hella christiano in Daciam
cum Saxonibus misso, comestus interiit): post Sivardum Ericus. Hi duo
gentües ae idololatrae fuerunt. Post Ericum regnavit Ericus, quem con-
verht Ansgarius, et obiit Christianus, remanente tamen idololatria et gen-
tilitate m regno. Post hunc Ericum regnavit Kanutus, qui in juventute
obiit m Anglia, necdum fidem Christi adeptus. Post Kanutum rexit Fro-
tho, hic in Anglia baptizatus obiit christianus. Reversus enim in Daci
am, misit nuncios ad papam Agapitum, ut mitteret praedicatores in Da
ciam. Sed antequam sui nuntii redirent, rebus humanis exemptus est.
Inde Gorm; inde Harallus; inde Gorm; nec inveniuntur christiani fuis
se °). His successit Harallus, vir magnorum operum contra Imperatorem
Uttonem, quem accesserunt Styrbiôrn, filius Baronis, ut habent quidam
li-
l) Saxo, L. IX. p. i 7 o, i 7 S.
m) Chronol. Nso XIV. T. I. Sect. i. p.
n) Saxo: Serpentini oculi (Ormöga),
e) Saxo, L. IX. p. 177.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.