38 9
\
XVI.
LEGENDA SANCTI ESKILLI
EPISCOPI et MARTYRIS.
e Breviario Strengnensi.
Seculo XI. ad finem vergente, floruit Sanctus Eskillus , Britannia oriundus. Capel-
lanus Sancti Sigfridi et consanguineus salutatur. Imrno ”perigrinationis suae comitem
individuum” Legenda nostra praedicat. Tacet hoc, quod miramur, Legenda ipsius
Sigfridi , superius allata, alios insuper comites itineris recensens. Gothuni gente fuisse ,
citra monumentorum fidem, conjicit Rev. Rhyzelius , Episcoposcopia, I. p. 207. Ang-
lum enim confirmat Ælnothus Monachus, in Historia Vitæ S. Canut i, Regis Daniæ,
de initiis Christianismi in septentrione nostro, ita verba faciens: ”Regna Aquilonis,
in remotis mundi partibus abdita, longe diuque paganis tenebantur ritibus dedita,
quousque ea de profundo erroris et infidelitatis, divina extraxit clementia. — Svethi
et Gothi, rebus ad votum faventibus, prosperisque succedentibus, christianitatis fi
dem nomine tenus venerari videntur. At, ubi adversitatis aura, sive terræ infertili
tate, aërisve siccitate aut procellarum densitate, seu hostium incursione, vel ignis
adustione, inflaverit, fidei religionem, quam venerari verbo tenus videbantur, non
modo verbis, verum etiam rebus, Christianorumque fidelium persequutionibus, inse
quuntur, atque suis finibus omnino expellere conantur. Unde piæ memorise Eschil-
lus Ar chiepisc opus (al. Codex rectius: Ep is copus) ex nobilissimo Ang-
lorum orbe deveniens, ibique Evangelium fidei feris et indomitis gentibus de
nuntians, pro veritatis testimonio, barbarorum feritate et vesania, transitorio seque
stratus seculo, angelis collætantibus, superna adiit, victurus perpetuo”. (Langcbek ,
Script. Rer. Dan, III. p. 55 o.
Epoch am S. Eskilli definituri Historici nostri, in diversa abeünt, Regem IngoneM
Seniorem cum Juniore male confundentes. In eo tamen omnes conveniunt, quod
constitutus Episcopus in Nordanikog , h. e. Svecia superiori, favente Rege Ingotve, cu
jus zelus pro Christianismo promovendo tantas movit turbas. Svenone enim victimario
(BlotSvm) res contra Regem novante et more paganorum magnum sacrificium Streng-
nesiæ adornante, advolat S. Eskillus et primum admonitionibus populum a foedo spe
ctaculo deterrere conatus est, mox precibus de coelo miraculum , fulgur cum tonitru
et pluvia, quibus ipse intactus, impetravit. Quapropter ab apostatis et paganis, Sve-
nonis asseclis, lapidibus percussus, vitam exhalavit. Annum martyrii 107G statuunt
IVilde et Lagerbring. Nimirum posito hoc calculo, an. 1079 occubuit Sveno victima
rius, cui triennale regimen HervararSaga Cap. xx adsignat. (. BlotSveinn var pria vetr
Kongr yfir Sviunt. vide supra p. 17Q» id fl uod synchronisme Bullœ Gregorii P. VII.
optime confirmatur, v. Celse , Bullar, p. 20. Ceterum idem auctor recte monet ab
epocha S. Eskilli eos minus aberrare, quidquid aliter ipsius tradat Legenda, qui eum
S .Sigfrido aliquanto serius in Sveciam nostram venisse autumant; ne ultra vitæ huma
nae terminos ætas S. Sigfridi extendatur.
Ad S. Eskillum , tanquam auctorem, referuntur Episcopatus Strengnesensis mitia.
Ad haec autem observamus, Strengnesiam hodiernam neutiquam S. Eskillo sedem epi
scopalem fuisse, sed, quæ ab ista urbe tertio lapide distat, ecclesiam Fors, cujus
intra pomoeria civitas postmodum surrexit, fabricis ferreis hodie claia, a Martyris
nomine
Tom. II.
98 .

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.