Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomas 2)

3 7 8 
XIV. VITA 
veniat, humili stilo, non grandiloquo sermone, rogatu Fratrum, qui e- 
jusdein Sancti ecelesiæ deserviunt, isti scedulæ imprimere volui ea, quæ 
mihi a Fratribus saepissime fideliter relata sunt, fideli ac veraci narratio 
ne. Cum b. Botvidus juvenis esset, quamvis adhuc paganus, negotia 
tionis causa, cum ceteris Sveciae nobilissimis viris, navim ascendit et 
prospero cursu mare transvolavit. Qui postquam littus Anglieum attigit, 
a quodam sacerdote benivole hospitio susceptus, per totam hyemem et 
fere per dimidium annum cum eo commoratus est. Videns itaque b. Bot 
vidus vitam sacerdotis esse honestam, et considerans ejus opera valde bona, 
multum in visceribus caritatis anhelabat, ei valde complacuit, et in quan 
tum potuit, se moribus ejus coaptavit. Quod cum percepisset sacerdos il 
lum esse paganum, Domini nostri Jesu Christi adventum, et quare et 
quomodo conceptus de Spiritu Sancto , et de munda Virgine natus, et ba- 
ptizatus, passus, crucifixus, mortuus et sepultus esset, et quomodo tertia 
die resurrexit et nobis beatam Spem resurgendi donavit, et quomodo ad 
coelos ascendit et discipulis suis Spiritum Sanctum, quem eis promiserat, 
misit, et omnium linguarum scientiam eis dedit, pulchro illi sermone et 
clara voce notificavit. Audiens autem b. Botvidus creberrimam sacerdo 
tis praedicationem, et considerans opera ejus praeclara, petiit ab eo sibi 
baptismi gratiam donari. Qui nimium gaudens illi gratiam baptismatis con 
tulit, gratiam referens omnipotenti Deo pro tali hospite, et saepissime il 
lum secum ad ecclesiam duxit, et orationem dominicam et fidem catl-m 
licam illum docuit. 
Transcurso igitur tempore, b. Botvidus, ut erat Deo plenus, navem 
cum suis consodaiibus ascendit, tranquilloque cursu ac prospero ad pa 
triam et propria remeavit. Et ut a domestico suo sacerdote, cum quo 
hospitatus fuerat, accepit vitae scientiam, prout potuit, secutus est. Qua 
dam vero die, verno tempore, cum pisciculi ad excutiendum a se seminaria 
sua glomerarent «), contigit, ut b. Botvidus, una cum suis famulis, na 
vem ascenderet, et veniret ad quandam insulam £)> cum ceteris provincia 
libus, ubi captura fuerat piscium, volentes illic pro solito more libere retia 
sua in capturam piscium laxare. Superveniens itaque loci illius possessor 
Bovinus c) nomine, dixit omnibus: si hic vultis retia vestra habere 
quartam partem de omni captura piscium mihi donate. Quod si nolueri 
tis, hinc festinanter recedite. Audiens hoc b. Botvidus, blando sermo 
ne respondit: noli, Frater mi, noli hoc facere; sed quod tibi Deus gratis 
donavit, aliis eadem ratione concede. Cui ille respondit: Botvide, vade, 
et, cuicunque velis, tuum est tua donare. Sicque factum est, recedente b. vi 
ro Botvido, omnis piscium multitudo ipsum secuta est. Provinciales autem 
volentes petitioni supradicti B ovini satisfacere, per totam noctem incas 
sum laborabant. Beatus itaque Botvidus ad propriam insulam, quæ in eo 
dem stagno est, rediens et ad terram descendens, statimque in oratione 
procumbens, famulis suis, ut ibi retia traherent, imperavit. Mira res! 
dumb, vir ibi procumbendo oravit, Deus orationem ejus exaudiens, tan 
tam 
«) Nuptiæ piscium Svetice: Fiskleh, cum pisces b) Forsan insula qiuddam in lacu Horny ön dicto, 
ova emittunt. c) Bovo, Boetius, Svethice: Bo.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.