258
TU. VITA S. ANSCHATITI
tyrii duo esse genera constat, unum in pace Ecclesiae occultum, alterum
persecutionis articulo ingruente manifestum, utrumque voluntate tenuit,
ad alterum affectu pervenit. Quia enim quotidie semper lachrymas, vigi
lias, jejunia, carnis macerationem, et desideriorum carnalium mortifica
tionem in ara cordis Deo mactabat, martyrium profecto, quod pacis tem
pore non potuit, voto consecutus est. Qvia vero ad apertum corporis mar
tyrium persecutoris gladii sibi animus non defuit, quod opere minus po
tuit, voluntate adeptus est. Qvamvis lioc quoque martyrium opere eum
habuisse, omnino negare nequeamus, si tantos ejus pro Domino labores
juxta Apostolum attendamus. In itineribus saepe periculis fluminum, pe
riculis latronum, periculis ex genere, periculis ex gentibus, periculis in
civitate, periculis in solitudine, periculis in mari, periculis in falsis fra
tribus, in labore et ærumna, in vigiliis inultis, in fame et siti, in jejuniis
multis, in frigore et nuditate. Præter illa, quæ extrinsecus erant, instantia
ejus quotidiana, sollicitudo omnium Ecclesiarum. Quis infirmabatur, et
ipse non fuit infirmus? Quis scandalizabatur, et ipse non urebatur? Qui
ergo tot ac tantis est pro Domino et corporis adversitatibus et animi æsti-
bus excoctus, quomodo Martyr esse jure negabitur? Nam si sola vita per
passionem terminata martyrio deputaretur, nequaquam sanctum Evangeli-
stam Joannem calicem suum Dominus bibiturum esse testaretur, quem mi
nime vitam martyrio finivisse scimus. Proinde si illum juxta Dominicam sen
tentiam inter Martyrum numerum ascribendum esse non dubitamus , de eo
quoque, quem praemisimus, sancto plane et beato admodum viro, omnino
ambigere non debemus. Martyr enim fuit, quia juxta Apostolum, et ipsi mun
dus et illi mundo crucifixus erat: Martyr fuit, quia inter Diaboli tentamen-
ta, inter carnis illecebras, inter persequentes paganos, semper imperterritus
semper immobilis, semper invictus in Christi confessione usque ad exitum
vitæ permansit. Martyr fuit, quia dum Martyr testis dicatur, ipse Divi
ni semper verbi et Christifici nominis extitit testis. Qua in re nemo mi
retur eum ad hoc, quod summo ipse desiderio optabat, et sibi repromis
sum putabat, martyrium non pervenisse; quia nec hoc sibi pollicitum
juxta hujus nominis interpretationem probatur. Et certe poterat in aper
to corporis martyrio aliqua forte suæ menti elatio subrepere. Quod ut ca
veretur, hoc divina providentia et spopondit et concessit, unde et meri
tis suis nihil minueretur, et humilitati, quæ omnium est custos virtu
tum, provideretur. Quo circa, quia jam ex his, quæ superius commemo
ravimus, claret, quantæ vir iste sanctitatis, quanti apud Deum meriti fu
erit, restat, ut sicut ipse Christi imitator in omnibus fuit, sic nos quoque
ejus imitatores esse studeamus. Sic quippe fieri quibit, ut et ipse semper
usque ad consummationem seculi nobiscum vivere possit in terris, et nos
post præsentis vitae transcursum, cum eo in coelis vivere mereamur Vi
vet namque nobiscum in terris, si eum vitæ sanctitas, et doctrinx recor
datio nobis repraesentat. Vivemus nos cum ipso in cœlis, si ejus exempla
sequentes, ad eum semper toto desiderio et tota virtute tendamus, ad quem
nos ille praecessit, Jesum Christum Dominum nostrum, qui cum Patre et
Spiritu Sancto vivit et regnat Deus per omnia secula seculorum. Amen.
FINIS VITÆ S. ANSCHARII.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.