Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomas 2)

2ÔO 
III. VITA S. ANSCHARII 
6) Nordalbingia, hodie Holsatia. 
P ) AI- quem alius. 
CAPUT XXXTI. 
Captivi apud Nor dalbingos liberantur. 
Nec silentio quoque praetereundum arbitramur, quia cum quodam 
tempore gens Nordalbingorum o) plurimum deliquisset, quorum delictum 
nimis horribile et hujusmodi erat; videlicet cum nonnulli captivi, qui de 
Christianis terris rapti, et ad Barbarorum terras perducti, nimis apud ex 
teros affligebantur, spe evadendi inde fugerent, et ad Christianos venirent, 
ad praedictos videlicet Nordalbingos, qui proximi noscuntur esse paganis, 
ipsi eos absque ulla miseratione, cum ad se venissent, capiebant, et in 
vinculis ponebant; quorum alios iterum ad paganos vendebant, alios suo 
mancipabant servitio, aut aliis Christianis venundabant. Cum ergo hoc 
Domino innotuisset Episcopo, nimium tristis effectus fuerat, quod tan 
tum nefas in sua Dioecesi contigisset, sed qualiter id emendari potuisset, 
non satis ratione colligebat, quoniam in hoc nefandissimo scelere erant 
plurimi inretiti, qui potentes apud eos et nobiles habebantur. Denique 
cum de hac re nimium esset anxius, quadam nocte more solito divina ei 
apparuit consolatio. Videbatur namque illi, quod Dominus Jesus esset in 
præsenti secuto, sicut quondam fuit, quando suæ præsentiæ doctrinam et 
exempla populis praebebat, visumque est ei, quod esset cum multitudine 
e ium, et quod ipse videlicet Dominus Episcopus cum eo in eodem es 
se itinere lætus et adgaudens, quia nulla erat contradictio, ut ipsi vide 
batur, sed erat in omnibus contumacibus terror divinitus illatus, et ere 
ptio hebat oppressorum, et quies magna in omnibus, ita ut nihil contradi 
ctionis aut contrarietatis in ipso videretur esse itinere. Post hanc itaque 
visionem confirmatus, ad praedictum populum suam ipse paravit profe 
ctionem, ea videlicet voluntate, ut et miseros, qui irrationabiliter servi 
tuti addicti erant, et venditi quoque pacto, liberaret, et ne in posterum 
aliquis tantum malum committere auderet, cum Dei gratia prohiberet. In 
qua videlicet profectione tantam illi Dominus concessit gratiam, tantum- 
que metu auctoritatis ejus contumacibus terrorem incussit, ut licet essent 
nobiles et male potentes, nullus tamen eorum suæ consultationi aut im 
perio ullatenus auderet contradicere. Verum quaerebantur miseri, ubicun 
que venditi erant, et donati libertate dimittebantur, ut irent quocunque 
vellent. Insuper, ne ulla fraus in futurum pro eadem re obtenderetur, 
conventionem talem fecerunt, ut non juramento nec testibus se ullus eo 
rum, qui in praedicta rapacitate mulctati fuerant, defenderet, sed judicio 
omnipotentis Dei se committeret, aut ipse, qui pro tali scelere impete 
batur, aut certe captivus, qui alium p) impetebat. Hoc ergo facto in ipso 
itinere Dominus veraciter exhibuit, quod fidelibus pollicitus est, dicens- 
Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem se- 
culi. Tanta enim prosperitare et gaudio iter illud perfecit, ut quidam 
eum eo comitantes dicerent, nunquam se in vita sua tam bonum et tam 
svave iter egisse. Nunc ergo pro certo, inquiunt, cognovimus, quia Domi 
nus fuit nobiscum. 
CAPUT
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.