2/j2
III. VITA S. ANSCHAIUI
CAPUT XXX.
S. Awcharii poenitentia , preces, eleemösynce.
Sane quia de causa Legationis ejus et cura, qua alios salvare cupie
bat, multa jam diximus, qualis in semet ipso in exercitatione salutis pro-
priæ animæ extiterit, qualiterque corpus suum pro divino timore continue
afflixerit, jam nunc tempus est enarrandi. Qualis namque apud Vos in mo
nasterio in omni frugalitate et devotionis studio effulserit, non opus est
Vobis ea dicere, quæ Vobis p') sunt optime comperta. Tamen, ut auditum
habemus, ipse adolescens et juvenis senibus et grandaevis mirandus vide
batur et imitandus. Jam vero sumpto apud nos Episcopatu, hoc omnino,
quod in monasterio inchoaverat, modis omnibus augmentare, sed et o-
mnium vitas sanctorum imitari studuit, specialius tamen Beati Martini.
Cilicio namque ad carnem non solum in die, sed etiam in nocte usus est.
Denique sicut in ejus vita legerat, magnopere populis verbum Domini
praedicando prodesse studebat, interdum tamen, ut se ipsum in Divina ex
erceret Philosophia, solitudinem amabat. Ad quod opus et cellam aptam
sibi constructam habebat, quam appellabat quietum locum et amicum
moerori. Ubi cum paucis demoratus, quotiescunque a praedicatione et Ec
clesiasticis officiis, et ab inquietudine paganorum liber esse poterat, habi
tavit secum. Ita tamen ut proprium commodum et solitudinis amorem
nunquam gregis sibi commissi praeponeret utilitati. Porro quousque juven
tutis aliquatinus potitus est robore, persæpe et panem in pondere, et a-
quam in mensura sumebat, maxime quamdiu solitudine ei uti licitum erat.
Quo tempore non modice, ut ipse affirmabat, a spiritu tentatus est ceno-
doxiae q). Studebat namque inimicus humani generis peste jam dicta ani
mum illius inficere, et magnus sibi in oculis suis videbatur, quia taliter abs
tineret. Qua de re tristis factus, et ad Domini pietatem totis viribus in oratio
ne conversus postulabat, ut sua eum gratia ab hac perniciosissima impieta
te liberaret, quodque et factum est. Cumque pro hac re precibus esset sollici
tius intentus, quadam nocte sopori deditus, vidit se quasi usque in coelum ra
pi, et totum seculum ac si in teterriinam vallem collectum, ex quo tamen
et bonorum animæ licet raro Angelico ministerio rapiebantur et duceban
tur in coelum. In qua, videlicet tenebrosa valle, ostensum est ei etiam quasi
sementivum quoddam, ex quo genus hominum ducit originem. Cumque
hæc omnia admiraris et horrescens aspiceret, jussus est, ut attenderet, quo
initio in hanc vitam veniret, ac dictum est. Unde, inquit, homini ulla
jactantia esse poterit, qui de tam vili origine in convalle lachrymarum
procreatus sit, et quicquid boni habuerit non a se, sed ab eo, a quo omne
datum optimum et omne donum perfectum est, acceperit. Si igitur, ulte
rius inquit, ab ulla tentatus fueris cenodoxiæ peste, istud in mentem re
ducens memorare, unde progenitus sis, et cum Dei gratia liberaberis; quod
ita et factum est. Jam vero, postquam senuit, non adeo potuit de cibo abs
tinere, potus tamen ei semper aqua erat, nisi quod propter vanam glo
riam vitandam magis, quam aliquam svavitatem capiendam, aliquantulum
ipsi aquae, quam bibiturus erat, de potu r) admiscebat. Quia tamen in se
nectute sua solita nequivit uti parsimonia, studuit hoc eleemosynis et o-
ratio-
p) Monachos Corbejæ veteris, quibus hoc opus q) Guahlo 1 . c. : Gloria vana,
suum dedicavit, Rembertus alloquitur. r ) Interpr. Svec. Öol. Cerevisia.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.