ERIGI OLAI
9
corruptione id subjectionis et servitutis, quod debet soli Divinæ Majesta-
ti transfert in alia, et loco Summae Majestatis adorat. Cultus igitur Di
vinus, sive verus, ut status innocentias docuit et gratia reddita reforma
vit, sive erroneus, ut corruptio et daemonum illusio introduxit, adeo na
turalis et appetibilis est virtuti irascibili, sicut dulcedo, delectatio et vo
luptas virtuti concupiscibili, et veritas intellectivae p) virtuti. Et sicut
ejus rectitudo opus et indicium est Divinae institutionis, ita ejus perver
sitas et abusio, qua ad idololatriam intorquetur et usurpatur, innate no
bis est obtenebrationis et corruptionis effectus. Innatum quidem nobiS es
ad alta q ) humiliari. Ad supereminentissimae igitur Divinae nobilitatis al
titudinem non naturali corruptione, sed naturali bona institutione, qUae
in primis parentibus ante peccatum fuit, maxime innati sumus humilia
ri et extrema subjici servitute. Sed ex corruptione, in qua sumus, vesti
gia ejus, loco ipsius, seducti amplectimur, ejusque amore nimio inhaere
mus. Quantacunque enim altitudo, quantacunque nobilitas in creatura
appareat, non est nisi divinæ supereminentiae tenuissimum vestigium et
umbra deliciens, qua capta atque delusa vis irascibilis, audito vel viso
quocunque simulacro vel figmento, quod Deus dicebatur, mox in ejus 10-
norificentiam se prostravit. Quod clarum est videre in gente Gothorum,
qui dum urbem Romam obsidione ligassent ac tandem, ea capta, victores
intrassent, cum omne vivum, quod occurrisset, in ore gladii trucidassent,
fugientibus ad ecclesias pepercerunt. Licet enim eo tempore pagani es
sent atque idololatrae; audito tamen et cognito., quod aedes sacræ essent, deo
videlicet alicui consecrate, censuerunt et deo ipsi et suis sedibus deferen
dum. Quanta vero humilitas, honor et reverentia diis ipsis a suis culto
ribus deferebatur, Valerius Maximus cæterique Scriptores fideli narratione
describunt, quibus nihil contumeliae, nihil injuriae, sine debita supplicii
recompensa, inferebatur. Tanta autem erat in cultu deorum venerationis
impensa, ut nemini licitum esset, nullique animus erat atque audacia pro
pius accedendi, aut suas manibus, quod in sacrificium offerre voluerat, ex
hibendi. Unde electi leguntur apud eos etiam sacerdotes, tamquam me
dii, digniores et sacratiores, ipsisque diis quasi familiares et domestici,
quorum quidam flamines, alii archiflamines dicebantur. Sed et apud ali
quos jus sacrificandi, tanquam privilegium singulare, principibus et pri
mogenitis debebatur. Sacerdotes autem gentilium, sicut sacra Genesis
narrat historia, de sacerdotibus in Ægypto, multis libertatibus, privile
giis et immunitatibus donabantur. Cum enim tota terra Ægypti sub ma
nu Joseph in jus et possessionem regiam, fame cogente, venderetur; sa
cerdotes non solum non sunt coacti vendere terram suam, quam et sem
per liberam habuerunt, sed et de publicis horreis alebantur. Sic enim
scriptum est: emit igitur Joseph omnem terram Ægypti, vendentibus
singulis possessiones suas præ magnitudine famis, subjecitque eam Phara-
oni et cunctos populos ejus a novissimis terminis Ægypti usque ad extre
mos ejus fines, praeter terram sacerdotum, quæ a rege tradita fuerat eis:
quibus et statuta cibaria ex horreis publicis praebebantur. Et paucis inter
positis: ex eo tempore usque in praesentem diem in universa terra Ægypti
re-
p) Cod. i. 5. internæ.
q ) Cod. 2 . Altare.
Tom. II.
3 .

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.