216
III. VITA S. ANSCHAAII
CAPUT. XX.
Conjunctio Episcopatuum oppugnata, auctoritate Apostolica confirmata.
Porro cum haec agerentur, Colonia civitas, ad quam Bremensis
Parrochia suffraganea erat, eo tempore absque benedictione Episcopali de
gebat. Quod quia diuturnum extitit, istud etiam sine illius loci Pontifi
cis praesentia necessario decernendum fuit. Postea tamen conseerato ad
eundem locum venerabili Praesule Gunthario, hoc ipsum Dominus et
Pater noster ei suggerere studuit, ut sua quoque auctoritate firmaretur,
cui tamen rei ipse admodum contrarius extitit. Qua de causa postmodum
in Wormacia civitate, positis duobus Regibus Ludovico scilicet et Lo
thario, coram multa Episcoporum utriusque Regni frequentia, praesente
venerabili Patre nostro, haec eadem res exposita est. Quod cum ab omni
bus bene ita ordinatum probaretur, ut praedictus quoque Pontifex Gun-
tharius hoc ipsum sua auctoritate firmaret, cuncti rogaverunt. Qui pri
mo quidem fortiter his reniti coepit, justum non esse multipliciter asse
rens, ut sedes suffraganea in Archepiscopalem verteretur, nec se debere
honorem sedis suae in aliquo minuere. Postremo tamen, et ipsis Regibus
et cunctis simul Episcopis, ibi aggregatis, pro hoc ipso eum rogantibus, et
omnino causa necessitatis id licitum fore dicentibus, respondit: Si Apo
stolica auctoritate firmaretur, ex se quoque ratum esse. Quo responso ac
cepto, cum etiam omnes Sulfraganei ejus haec eadem consensissent, piissi-
mus Rex, jam dictus Ludo vicus, cupiens et Patris sui eleemosynam in o-
mnibus augmentare, et quod ipse disposuerat per omnia ratum fieri, re
verendissimum Salomonem Constantiae civitatis Episcopum pro hoc
ipso ad sedem direxit Apostoiicam. Cum quo etiam Dominus et Pater
noster Anscharius, quia ipse per se non poterat, filium suum d), fratrem
nostrum Nordfridum misit Presbyterum. Qui officiosissime a sanctissi
mo suscepti Papa Nicolao e), Legationis suae mandatum ei plane et dilu
cide retulerunt. Qui prudenter et sollicite ea, quae ab ipsis dicebantur,
mente pertractans, et Deo inspirante, pro lucrandis aniinabus gentilium,
hanc constitutionem justam esse decernens, voluntatem Regis nostri sua
auctoritate firmavit. Denique ut ipsam rem diligentius ab eo elucubra
tam manifestius aperire possimus, verba ipsius interponere decrevimus.
Cum enim causam Legationis ejus et caetera superius comprehennsa plene
et breviter recapitulasset, denique subjunxit: ”Cujus delegationis, et aucto
ritatis et Pallii acceptionis pagina nobis est a filio nostro Ludovico, per
Salomonem sanctissimum Episcopum destinata, juxta morem sanctae Ro
manae Ecclesiae bullata: per cujus tenorem paginae haec ita fuisse eomperi-
mus, sicut pietas nobis jam fati Regis per fidelem virum Salomonem scii.
Episcopum intimavit. Vnde nos vestigia tanti Pontificis, et praedecessoris
nostri sequentes Gregorii f)? omnemque ibi Deo dignam statutam providen
tiam agnoscentes, magnorum Principum votum, Ludovici videlicet divae
recordationis Augusti, et æquivoci ejus filii excellentissimi Regis, tam hu
jus Apostolicæ auetoritatis praecepto, quam etiam Pallii datione, more
praedecessorum nostrorum roborare decrevimus, quatenus tanta fundatus
auctoritate praenominatus Anscharius, primus Nordalbingorum Archiepi-
sco-
e) Filius scii, spiritualis. g) De Bulla Gregorii IV. cfr. tjnse ad Cap. xu.
J) Papa luijus nominis Primus. supra observavimus.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.