ERICÎ OLAI
5
Tom, Jit
2.
thedrales, sîve principales ecclesiæ designantur. Quæ mysteria in cœlesti
visione nominata non ita fuissent notanter expressa , nisi singulariter a Deo
prævisa fuissent, et antecedenter elefta. Fundatur igitur, exsultatione
nniversæ terræ, Catholica per orbem ecclesia, quæ est civitas Regis magni,
in omni loco quem elegerat Dominus, in monte videlicet sanfto ejus, qui
est mons Sion, h. e. Sion nomine appellatus etiam apud latera aquilonis.
Exstat enim in lateribus aquilonis Regio quaedam amplissima, Gothia
quidem famosius, sed Suecia nunc vulgarius nominata, in cujus quasi me
dio locus quidam amoenus et eminens, tanquam insignior ob sui decentiam
in caput Regni a primo mox regionis incolatu post diluvium exstiterat
constitutus. Est enim locus ipse multorum in circuitu fontium scaturi
gine circumfluus, habens a latere fluvium quendam labentium omniquaque
decursus aquarum in se colligentem, et in stagnum juxta positum c) defe
rentem; in circuitu vero ac ambitu longe patente florigerorum camporum
distensam planiciem, d ) unde adventantibus a longe, facilis loci largitur
aspectus. Cui e regione trans fluvium ipsum insignis admodum civitas ob
loci frequentiam est fundata. Locus autem a primordio nativa lingua proprie
Upsala e) dicebatur; sed postmodum eliminata deorum spurcitia, et aedi
ficata ibidem Sanctæ Trinitatis ecclesia, mons Domini deinceps est voca
tus. In hoc igitur monte et loco tam celebri a tempore nativitatis
Abrahæ Patriarchae cultus Deorum invaluit. Cum jam circa quartam
conjunctionem maximam h. e. a diluvio totius orbis annis nongentesimo
quinquagesimo octavo, vel circiter, magnae regnorum cultusque divinalis
mutationes fierent, incipiente tunc Magica et Idololatria, Nino, Beli fi
lio, totius Asiae, exceptis Indis, imperium occupante, qui idolorum ini
tium/) patris imagine introduxit, et Zoroastre mago, Bactrianorum g)
Rege ac magicæ artis inventore, hanc suam insaniam provehente h).
Erat in monte praefato templum mirificum multa ambitione constru
ctum, auroque tectum, in quo trium Deorum ereetæ imagines habeban
tur, quorum haec erant nomina: Thoor, Odhin et Frigh, collateraliter
quidem in triclinio collocati; sed Thoor tanquam potentissimus et sum
mus Deorum, in medio et aliis altior residebat, imagine pueri nudi, dex
tera quidem sceptrum, sinistra vero VII stellas praeferentis,insignis i). Hos
tres Deos Suecorum populus mira affectione venerabatur, sed diversa ra
tione singulos. Nam pro pluvia ct aura necessaria invocabant Thoor, tan
quam potentem in sublimi, cujus etiam patrocinio se sperabant ab incom
modis impressionum nocivarum, ut puta a tonitruo, tempestatibus, fulmine,
grandine conservari; cui singulis hebdomadarum quintis feriis per suos depu
tatos sacerdotes sacrificia offerebant, a quo etiam dies illa dicta est Thoors-
dagh usque in praesentem diem. Secundum vero s. Odhin, pro dan
da et conservanda eis pace, et vita tranquilla colebant: quem etiam contra
hostes pugnaturi pro victoria invocabant, quartam feriam ei pro libami
nis
g) Cod. 2. Baccanoruin.
h) Ex Eusebio et Isidorn Hispal, hserc de-
sumsis.se videtur Auctor. Cfr. Eusebii Chron»
Lib. Post, in Præfat. lsidori Chron, Lib. 1.
i) Verbotenus ex Chron. Prosaico v. supra T. I.
p, a4a, cum quo consentit Chronico« Rhythmi
cum. Minus 1. c. p, 262 .
c ) Hoc stagnum adhuc reliquias suas habet,
nomine Ôfrci och Nedra Foret insignitas.
d) Campus a latere amnis Salensis, Fyris å,
late patens antiquitus Fyriswall dictus.
e) Messenius heic ut semper, contra codicum
fidem, legit Uhsalci. Desitu et vocabulo vid. pa-
ullo inferius.
/') Cod. 2 . convicium.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.