ÏII. VITA S. ANSCHARII
188
quaquam reniti ausus sum, imo totis viribus exopto, ut mihi ad hoc co
pia detur eundi, nullusque ab hac intentione mentem meam poterit im
mutare. Tunc praefatus frater ei respondit: Et ego te nunquam patiar
solum ire, sed pro Dei amore tecum proficisci cupio, tantum ut Domini
Abbatis mihi licentiam impetres. Firmata itaque inter eos conventione
hac religiosa, redeunti Abbati ipse obvius astitit, et quod sibi socium in
ventum haberet, qui hujus profectionis comes esse voluntarius vellet, in
dicavit. Cujus personam cum Abbas inquireret, et ille fratrern Autber-
tum nominaret, multo miraculo obstupuit, nequaquam putans eum, qui
et nobilis prosapiae in seculo, et apud eum tunc familiaris, ac post ipsum
domus ejus Procurator habebatur, talia velle. Advocatum tamen eum su
per hoc interrogavit. Qui respondit, nequaquam se pati posse, ut ille solus
iret; sed pro Christi nomine se velle ei solatio et adjutorio fieri, si suam
et fratrum haberet licentiam. Cui Dominus Abbas se daturum licentiam,
si ille spontanee hanc profectionem eligeret, respondit. Nullum tamen eis
ex familia sua comitem ad obsequium servitii deputaturum, nisi forte ipsi
aliquem ad hoc provocare possent, ut sua sponte cum eis ire vellet. Hoc
autem venerabilis Abbas non de inafFectione faciebat, sed quia abomina
bile eo tempore et injustum videbatur, ut quis invitus inter paganos con
versari cogeretur.
CAPUT VII.
Iter in Daniam.
Post hæc itaque ambo deducuntur ad Piegem q), quorum voluntati
et desiderio ipse condelectatus, dedit eis ministeria ecclesiastica et scrinia
atque tentoria r), cæteraque subsidia, quæ tanto itineri videbantur necessaria,
et cum praefato Herioldo ire praecepit : denuncians, ut ejus fidei maximam
impenderent sollicitudinem, eumque et suos, qui simul baptizati fuerant,
pia exhortatione, ne ad pristinos reducerentur, Diabolo instigante, errores,
continue roborarent; simulque etiam alios ad suscipiendam Christianam
religionem verbo praedicationis strenue commonerent. Dimissi itaque ab
Imperatore, nullum habuerunt socium, qui eis aliquid servitii impenderet,
quoniam nemo ex familia Abbatis cum eis sua sponte ire, nec ille quen-
quam ad hoc invitum volebat cogere. Herioldus quoque, cui commissi
fuerant, adhuc rudis et Neophytus ignorabat qualiter servi Dei tractari
debuissent. Sui quoque tunc nuper conversi, et longe aliter educati, non
multa super eos cura intendebant. Cum gravi itaque difficultate hanc sus
cipientes peregrinationem, pervenerunt Coloniam, ubi tunc temporis ve
nerandus Antistes Hadeboldus, compatiens eorum necessitati, dedit eis
navem optimam, ubi sua reponerent, in qua erant duæ mansiunculæ satis
optime præparatæ. Hanc itaque praedictus Herioldus conspiciens, elegit
ipse in eadem navi cum illis manere, ut ipse una, et altera illi potirentur
mansiuncula. Sicque inter eos familiaritas coepit et benevolentia crescere;
sui quoque exhinc servitium eis diligentius impendebant. Inde egressi per
Dor st at um 0? vicina Fresonurn transeuntes, ad confinia pervenerunt
Danorum. Et quia interdum pacifice in regno suo Herioldus Hex consi
stere
q) Scii. Imperatorem Lu do vi cum. hillichdom.’’ De Tentoriis loquitur Legenda S. Sig—
r) Reliquiaria 1. phylacteria. De S. Willehado nar- fridi, in Benzel. Monum. p. a3.
rat Legenda, ap. Langebek I. p. 362: ”De hilglie man s ) Emporium Batavorum olim celeberrimum , prope
hadde hengende over sinem liaise ein Sclirijn mit Ultrajectum s. Utrecht.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.