Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomas 2)

T. TI. VITA $. AN SCII AUI T 
I78 
111'agna prudentia regna laudabiliter gubernasse judid'arat. Dr tanti itaque 
Impera loris excessu ipse nimio terrore perculsus, rursus ad se coepit redire, 
ei admonitionis sanctae Dei genitricis ad memoriam verba reducere. Sicque 
postposita omni levitate, compunctionis divinæ coepit amore langvescere, 
totumque se in Dei servitutem convertens, orationi et vigiliis atque ab 
stinentiae operam dedit. Cumque his virtutum excerciiiis verus Athleta 
Domini insisteret , atque in hac gravitate permanenti mortuus illi mundus 
fieret, el ipse inundo. Adveniente die Pentecostes, gratia Spiritus Sancti, 
quae in eadem festivitate super Apostolos effusa est, mentem illius, ut cre 
dimus, illustravit atque exhilaravit. Visum est illi eadem nocte, casu su 
bitaneo mori debere, et in ipso mortis articulo Sanctum Petrum Apostolum 
et Beatum Johannem Baptistam in adjutorium sibi invocasse; cumque ani 
ma, ut ipsi videbatur, egrederetur a corpore, ac statim in aliam pulcher 
rimam speciem corporis omni mortalitate carentis appareret, sub eodem 
momento mortis et admirationis, apparuerunt praefati viri. Quorum unus 
erat senior, cano capite, capillo plano et spisso, facie rubenti, vultu sub 
tristi c), veste candida et colorata, statura brevi, quem ipse S. Petrum esse, 
nemine narrante statim cognovit. Alius vero juvenis erat statura proce 
rior A), barbam emittens, capite subfusco atque subcrispo, facie macilenta, 
vultu jocundo, in veste serica, quem ille S, Johannem omnino credidit. 
Hi itaque eum undique circumsteterunt. Porro anima ejus egressa, statim, 
in immensa claritate, qua totus mundus implebatur, sibi videbatur esse: 
per quam claritatem illum nullatenus in aliquo laborantem, sancti suprâ 
dicti miro et ineffabili modo ducentes, cum pervenissent ad locum quem 
dam, quem ipse ignem purgatorium esse, nemine narrante, certissime scie 
bat, ibi eum dimiserunt. Ubi cum multa passus esset, praecipue tamen 
tenebras derisissimas, pressurasque immanissimas, et suffocationes visus est 
tolerasse; atque omni memoria ablata, haec solum excogitare sufficiebat, 
quomodo tam immanis posset existere poena. Cumque per triduum, ut ipse 
putabat, ibi cruciaretur, quod spatium ille mille armis longius, propter 
immensam poenam, visum est, rursus praedicti viri redeuntes, iterumque 
illum hinc inde circumstantes, et longe majori quam prius alacritate lae 
tantes, atque in omnibus inulto s va vius incedentes, per majorem, si dici 
possit, claritatem, gressum immobili sine via corporea ambulantes duce 
bant, et ut verbis ipsius utamur: ”Videbam, inquit, a longe diversos so 
ciorum ordines, quosdam vicinius, quosdam vero longius ab oriente assi 
stentes, ad orientem tamen respicientes. Ipsumque, qui in oriente appa 
rebat, collaudantes, quidam submissis capitibus, quidam supinis vultibus e), 
tensisque manibus adorabant. Cumque pervenissemus ad locum Orientis, 
ecce viginti quatuor Seniores, secundum quod in Apocalypsi scriptum est, 
in sedibus sedentes, servato introitu amplissimo, apparuerunt, qui et ipsi 
reverenter ad orientem respicientes, ineffabiles Deo laudes promebant. 
Laudes vero in commune canentium suavissimam inihi refectionem inge 
rebant. 
c) Optime récldiîitm S Ve liée : nt>hot iitll trmlln. e j Supinis vultibus: "stodo sirvnlf” Vox rara.' 
<0 Statura procerior : *’ /iunx holi tftr Iwgir” Sta- JJon alio loco observavit Cei. Ihre, ut nos elocet ia suo 
tura brevi: "hans boli 1 'Ctr slakioler." B 0 l, Hål g, Inin- Glossario SveoG. ad h, v. 
eus, venter, quod inter caput et pedes medium est.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.