ERIGI O LAI
163
sessis, mittuntur ad Regem Christiernum solennes nuncii, qui eum lsetifi-
cent, et nuncient statum et ordinem rei gestæ. Erant autem missi, qui
bona sua vendiderant Regi Carolo, ut eo excluso detur eis fiducia obti
nendi ad ea recursum.
Circa festum igitur Pentecostes, nulla facta fuerat de Rege Chri- C] ? stierno mentio, quod in Regem Sueciæ esset assumendus, eo quod esset er j? us
regni gravissimus hostis et praecipuus inimicus. Et ecce subito visus est
cum magna classe navium, circa extrema rupium portus Holmensis ancho-
ras fixisse et stationem firmasse. Quod cum jam latere non posset, dire
ctis nuneiis et litteris ad Holmis, dicebat se certa et fide digna relatione
cognovisse, quod Rex Carolus ingentem de Prussia parasset exercitum ,
et intenderet regnum Sueciæ manu hostili, igne vastare et gladio, seque ob
nihil aliud venisse, quam ut hanc tantam rabiem et tyrannidem a regno
Sueorum avertat, et ab omni hostili conservet incursu. Tunc, qui per
ejus adventum se sperabant in melius proficere, coeperunt de ejus assum
ptione tractare, et de facili concludendo inferre, quod syllogizaverunt
in occulto.
Mittuntur ergo ad eum per nuncios honoratos articuli sigillandi, quos
si vellet inconcusse servare, sciret se indubie assumendum in Regem. Sed
quales ei possent offerri articuli, quos se non promitteret observare, et
consentiret continuo sigillari, ut Rex fieret, dum neque Deus, neque ju
dicium ejus, neque metus iehennæ haberentur prae oculis! Accelerantur
ergo omnia, sigillantur, promittuntur, jurantur omnia antequam nominan
tur, et cum jubilo introducitur in oppidum Stokholmense qui cum eo advenerunt, maledixerunt his, qui castrum Holmense Archie-
piscopo tradiderunt, ut non ipsi illam gloriam consequerentur, quod
ipsum victorialiter acquisissent et spolia divisissent. Amare irridebantur ab
eis omnes, qui putabantur in expulsione Regis Caroli praestitisse consili
um, auxilium vel favorem j tunc enim parcebatur Archiepiscopo, ne quid
ei hujusmodi imputaretur ab eis. Sed subdola irrisione laudabantur Præ-
lati et Canonici Ecclesiae Vpsalensis, quos contigit cum eis aliquid con
versari, dicentibus illis, quod rem magnificam operati fuissent talem et
tantam, consiliis, auxiliis, prudentia, &c. fugando, excludendo, &c. ac si
eorum consilio et cooperatione Archiepiscopus talia attentasset, et ut hæc
eorum subsannatio et ironica laudatio traditoriæ actionis in Arehiepisco-
purn redundaret. Praelati vero, qui talia audiebant, spreta et repulsa
laudatione hujusmodi ironica et dolosa, hoc opus affirmabant ad Capitu
lum minime pertinere, nec unquam de Capituli conscientia aut consilio
processisse. Procedente vero tempore qualem laudem et qualem titu
lum exinde Archiepiscopo tribuebant, testis est retributio subsecuta. Non
longe enim ex post, contendenti cuidam Episcopo Daciæ adversus Princi
pem, comminative et improperative objectum est: Nunquid et tu factu
rus es sicut Episcopus Vpsalensis ? nolente illo Archiepiscopum eum
nominare.
Annis autem duobus vel tribus ante captivationem Archiepiseopi, in
valuit contra eum clamor detestandae proditionis, ab his, quorum intuitu
e i amore, ea, quæ præmissa sunt, contra Regem Carolum fuerant atten-
ChrisU^nT S ?)- Iuni1 - atl * l ^ 7 \\ Vlde Citeras R. 1. o. pag. ig4 sq. cfr. Fant, Forts, af Lagerbring
'-nnsüerin obligatory e. a. datas, ap. Hadorpli, Hist, pf 6.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.