ERIC! OLAI
i3 7
tas faciens obserari, festinavit ad castrum, turribus munitis praesidio satel
litum Danicorum, qui magnos exinde in Suecos faciebant insultus. Accur
rentes autem ad portas quidam civium, securibus & clavis ferreis seras
confregere portarum: tum quia illis videbatur indignum, quod sine civi
um scitu aut consensu , Daci excluderent Suecos a civitate Suecana,
maxime Consiliarios regni, et eos, quibus Rex commiserat regnum in sui
absentia gubernandum: tum quia non aliud eis constabat, quam quod c-
rnnia essent in optimis punctis inter Regem et Consiliarios antedictos: tum
forte quia justo metu, in virum constantem cadente, compulsi, cogebantur
vitae suae sospitati providere, ne quod prius Suecis in eo loco contigerat,
extraneis praevalentibus, eis etiam inferretur. Et Nobiles, qui advenerant, de
sua exclusione commoti, impetum faciebant in portas, et hac violenta con
fractione potenter intrabant, non obstantibus crebris ictibus lapidum et
sagittarum a turribus emissarum. Tunc erectis velis in foro , jubent ci
ves convenire in unum , qui ab eis interrogati, utrum vellent cum re
gno manus dare, omnes id una voce affirmant. Dato igitur mandato, ne
quis civibus molestias præsumat inferre, Dacos ejiciunt a turribus civitatis.
Necessariis igitur præsidiis per oppidum universum firmatis, Capitaneo
castri Dno. Erico Nilsson Daco dirigunt scripta sua, interrogantes in eis,
cur eos venientes ictibus halistarum et bomhardarum exceperit, cum ipsi
ob nihil aliud venerint, quam ad conferendum et conquerendum de non
servatis per Regern articulis, in quibus concipiendis , proponendis et sta
biliendis, ipse cum ceteris Dacis fuerat mediator. Receptis autem scri
ptis hujusmodi, idem Erieus Nilsson cum Dacis sibi adjunctis, nihil ratio
nabile respondere curabant, sed diffidatoria scripta comminationibus plena
mittebant, protestantes expresse, quod ubicunque possent Suecis damna
inferre, diu noctuque curarent. Audientes igitur Sueci illos contra se in
malitia obstinatos, statuerunt in oppido remanere et castrum obsidione li
gare. Divisis igitur turmis, ante moenia castri machinas et cetera instru
menta bellica paraverunt. Erant autem duo, quibus tota cura obsidionis,
ex aliorum commissione, incubuit, scilicet Carolus Knutson Marscalcus
et Erieus Puke, militaris, vir strenuus, quorum unus ab occidente, alius a
meridie impugnabat. Erat etiam in eo loco Dnus. Olavus Archiepiscopus
Vpsalensis, cum egregia turma satellitum pugnatorum, quos referunt fuisse
CCC. quorum Capitaneus erat Carolus Magnuson Miles, multaque ma
gnifica isti dicuntur egisse.
Engelhertus autem curam gerens principaliter Reipublicæ , regnum cir
cumivit, et sicut prius, castra regni, quse Consiliarii Regi restituerant, re
cuperare curavit; eo quod contra juramenta sua Rex tradidisset ea alienige
nis, sine consilio et consensu Consiliariorum regni, et nequioribus tyran
nis , quam unquam ante hæc tempora fuerant assignata. Egressus ergo
Engelhertus cum exercitu de Holrnis, accessit Nycopiam, et convocatis
illic Sudhermannis, castrum fecit per eos, datis principalibus, firmissime
obsideri. Vbi præcipuus erat Hermannus Berman, animosus, sed minus
circumspectus. Inde transiens Engelhertus ad Sudhercopiam, convocat iJJic
Ostgothos, faciens per eos obsideri Stekeborgh, praesidente quodam E-
rengislone, zy), Stekeholm vero obsident Tiustboenses x) principe Boetio
Knut-
w ) Nilsson (Natt och Dag i längden). *■) Incolæ Norra et Södra Tjust Smolandiæ..
Tom. II.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.