132
I. CHRONICA
suis melioribus exportatis, igne subposito et castro combusto, in Daciam
festinavit.
Omnibus igitur his fortalitiis et regionibus sibi subactis, intravit En
gelbert us Hallancliarn, convocans ad se populum illius universum, et de
Norra Halland omnes ei homagium et assistentiam promiserunt, aliis
non audentibus propter vicinitatem castrorum. Accessit igitur Engelbertus
ad War dbergh, evocans ad colloquium Dnum. Absalonem Pedherson m) t
et eum castrum sibi importune tradi mandaret, tali sunt conventione foe
derati: Quod idem Dnus. Absalon non se intromitteret de terra Hal-
landiæ, percepturus nihilominus medietatem de tributo, quam medietatem
sibi assignare debebat praefectus Engelberti. Combusto deinde castro Fal
kenberg, divertit ad Halmstad, cui apperientes cives portas suas, in
trantem eum cum humilitate susceperunt. Tunc congregati Scanenses, in
potentia apud Laghaholm ») cum suo exercitu pausaverunt, ad quos
accedens Engelbertus, tractatum pacificum iniit cum iisdem. Erat autem,
fluvius intermedius inter utrumque exercitum. Vtrinque igitur firmiter
promissum est litteris desuper confectis et sigillatis, quod inter Sueciam
et Scaniam pacis foedera fixa manerent; quod si pars altera vellet ab hoc
foedere resilire, deberet XII. hebdomadis ante exitum pacis, partem alte
ram avizare. Quod quidem Sveci facturi fuissent in Lundis, Daci vero
Yastenis, nuntiis et litteris manifestis.
His itaque gestis, Engelbertus cum gloriosa victoria in Sveciam est re
gressus, Praefectis et Exactoribus iniquis et exteris ejectis a regno, et ca
stris ac munitionibus regni vel recuperatis, vel eversis. Quis autem non vi
deat opus hoc divinae fuisse clementiae, pauperculos incolas regni tam inique
et tam diu depressos, pietatis oculis respicientis et respirare paululum
concedentis. Non enim in humani sanguinis effusione, aut Christianorum
strage patrata sunt ista; sed divina virtute sic terrente tyrannos impios
et crudeles, ut velut a facie ignis, adventum fugerent Engelberti, et, quod
mirum est dictu, de transitu tanti exercitus et continuo discursu per re
gnum, nemo eorum, per quos erat transitus, vel in modico gravabatur, vel
laedebatur, ut communiter diceretur, Engelbertum et suum exercitum nec
valorem unius gallinae alicui abstulisse.
Rex ergo Ericus, rumoribus bis auditis, de tota Dacia ac etiam certis
regionibus Alemannorum, immensum collegit exercitum, navigio eum du
cturus in Sveciam depraedationibus exponendam. Multa igitur damna pas
sus in via et multa faciens, tandem pervenit ad Holmis, multis præ tem
pestate missis navibus et viris. Audiens autem Engelbertus Regem cum
potentia advenisse, regnicolas jubet pro defensione patriae singulos de sin
gulis habitaculis proficisci. Nec mora, quasi ad epulas invitati, de omni
angulo regni majores natu, civitatenses et rustici in unum concurrunt et ad
Holmis festinant, Regemque in oppido Stokholmensi firma obsidione
concludunt, Vplandensibus ante portam aquilonis, Sudhermannis ante
oppositam se collocantibus , Engelbertus vero cum Vestmannis et Neriei-
anis o) se collocavit in Longholm p). Interim Rodenses q ) expugnaturi
castrum Östhammar, necdum ad locum pervenerant, et ecce Præfectus
illius,
m) Herr Axel (Toit), de quo Cliron. Rhythm. °) Cod. 2: Nordhtnannis.
p, 72 in notis. p ) Hodie Långholmen.
n) Hodie Laholm. q) Roslagi.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.