128
I. CHRONICA
ses b) et incolas Dioecesis Upsalensis , conveneruntque continuo quasi vir
unus. Quibus in maxima multitudine congregatis, exposuit et illis, cur
egressus esset, et quid proponeret faciendum. Atilii grates agentes firmam
ille assistentiam promiserunt. Tunc quasi in centro et regni medio con
stitutus, consensu nobilium apud eum praesentium, relaxavit partem ter
tiam de tributo.
Eo tempore erat vir quidam nobilis, strenuus, animosus, bellicosus
et magnanimus, filius Dni. Nicolai GöstafFson, Ericus Puke vocatus, cui
Engelbertus tradiderat castrum Arosiense c). Hic dum ista gererentur apud
Upsaliam, moram duxit in Norlandiis, habens castrum Korsholm d) ex
commissione patris sui. Huic direxit Engelbertus litteras exhortatorias, ut
tanquam fidelis indigena, pro liberatione regni ab exteris, fideliter labora
ret, committens ei omnes Norlandias procurandas, et eas ejus rectora-
tui gubernandas subjiciens. Quibus ille rumoribus auditis, et commissione
delegata, ut erat homo diri animi, ferventis affectus, et ad bella gerenda
conspicuus, oblata gaudenter acceptat, et non segnis auditor injuncta exse
quitur. Collegit extemplo robustum exercitum, cui valentem praeposuit
Capitaneum, cui nomen erat Eleff Diekn e). Hic adjunctis sibi Helsin-
gis, ad castrum Faxaholm /) indilate concurrit, et expugnatis custodi
bus, locum convertebat in cinerem. Inde progressus Ericus praefatus, col
legit alterum robustum exercitum, cui praeficiens quendam Joan Folka-
son, jussit in Aalandiam proficisci. Quo dum pervenisset, collectis in u-
num indigenis, eorum adjutorio castrum Kastelholm obsederat, quod tune
habebat a Rege mulier quaedam extranea, Fru Idha g)\ sed suo nomine
satelles quidam Otthe Puggawiss ipsum tenebat in feudum, homo super
bus et garrulus , atque praesumptuosus jactator. Qui visis pauperrimis ru-
sticolis inermibus, quos antea despexerat, et nec vita dignos reputaverat,
stans in castro munitissimo, vitam sibi servari mendicabat ab illis , nec
primo quidem impetu exspectato, castrum tradebat homunculis. His igi
tur per Ericum Puke suosque patratis, idem Ericus se adpræsentiam con
tulit Engelberti.
Dum autem hæc agerentur, animabant seipsos Sudhermanni, qui di
cuntur Reekbo /;), et collecti in unum, impetum fecerunt in Gripsholm
castrum, quod habebat quidam Hartwik Flôgh, tyrannus magnus Sudher-
mannorum. Quos ille adventare cognoscens, exportatis ad naves melio
ribus, quæ habebat, ignem ipse castello supposuit, sicque illo ardente, se
contulit ad moenia oppidi Stokholmensis.
Engelbertus interim cum exercitu grandi divertens ab Upsalia perve
nit ad Holmis, et in Brunkabergh, et ante portas civitatis suam collocat
stationem, evocatoque Præfecto castri cum securitate necessaria, Johan
ne scilicet Kröpelin, viro industrio et sagaci, et in omnibus prospere et
rationabiliter agente, interrogat Engelbertus, utrumne castrum Holrnense
nomine regni, sicut alii, velit suis manibus assignare? Respondit ille, non
ita agendum fore, sed Regis manibus, a quo ipum susceperat, assignan
dum
b) Messenius contra Codd. fidem : Ubsalienses. Helsingiæ.
c) Coci. 2. 4 . deest. g) Filia Henningi Königsmark et conjux Be
ti) Prope urbem Wasa Ostrobothniæ. nedicli Pogewisch, cir. Diar. Wazsteu. p. 228.
e) Cfr. Chrort. Rhythm. 1. c. Ii) Rekarli, jucolæ Norra et Södra Rekarne
/) Cod. 2. Saxaholm. Prope urbem Söderhamn Sudermauniae,

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.