I. CHRONICA
Il4
rum. Accessit et hoc vulnus doloribus prius inflictis, quod convocatis o-
mnibus, qui terras et praedia libera possidebant in regno, dico Episcopos,
et praelatos religiosorum locorum et secularium Ecclesiarum, Milites et
militares, et nobiles inferioris dignitatis, conditionis et status, Rex prolo
cutus exponit, quod statum suum juxta regalem decentiam nullo modo
tenere posset, nisi ipsi hanc contributionem ei tacerent, ut tam Spiritua
les quam Seculares omne tertium praedium suarum possessionum in auxi
lium sibi darent. Illi igitur, qui jam cogente penuria, multa praediorum,
suorum vendiderant, aut in pignus exposuerant, et multa adhuc pauper
tatis et indigentiae angustia laborabant, audita tam frivola petitione, et
tam maligna Regis sui intensione perplexi et anxii rogare coeperunt, et
terribilibus obsecrationibus flagitare, ut eorum consilia dignaretur audii e.
Inveniretur enim modus conveniens statum Regium decentia debita su
stentandi. At ille respondit, se suos Alemannos, quoad viveret, nolle u)
dimittere, nec ab eorum consiliis resilire, adjungens quod ea quae petierat
omnino vellet habere, omnia verba eorum in ludibrium convertendo. Sta-
timque quod dixerat exsecutioni mandavit, arripiens praedia eorum, non
solum ordine numerandi prætixo, sed indifferenter omnig assignans ea A-
lemannis possidenda. Sunt qui ferunt Regem juste exegisse, cum posset
de omnibus colonis u), nisi consuetudo aut privilegium obsisteret, more
aliarum terrarum tributa levare, dicentes ipsos Nobiles et Prælatos minus
juste praedicta negasse, duplici ratione: Turn quia eorum coloni non mi
nus quam alii regnicolae Regem sustentare teneantur: Tum quia bona,
quæ tenebant ipsi, vel progenitores eorum, tempore guerrarum, vel regno
vacante, sibi attraxerant et usurpaverant. Ipsi vero Regis petita indigne
ferentes, contra Regem conspirare coeperunt, allegando, quod Rex patri
monia eorum vellet diripere, et suis Teutonicis dare. Insuper voluerunt,
quod Rex nullum castrum regendum traderet nisi Suecis. Ad quod cum
Dnum. Regem inclinare non possent, ab eo discesserunt et Reginæ Mar-
garetæ adhaerere eœperunt. Hæc illix). Certum autem est, nullum jus eum
habuisse eorum curias invadere, destruere et occupare. Quis autem non
videat, quam irrationabile fuerit in regimine et negotiis regni viros ex
traneos, adventitios et regni morum ignaros, Consiliarios assumere, qui
neque sciunt, neque volunt bonum regni, spretis his, quibus utrumque
est animo.
Hoc autem bonum egit Albertus, ut tempore sui regiminis non per
miserit cives Holmenses Alemannos, Suecos concives suos concremare, li
cet ad hoc per eos saepissime fuerit inductus et rogatus. Sed illi nihilo
minus in sua sententia perdurantes, mox Rege captivato ad eoruin incen
dium processerunt. Videntes ergo Milites et militares, et ceteri regni no
biles, Regem Albertum ad hanc omnino tyrannidem esse conversum, ut
bona eorum invaderet, et Alemannis traderet occupanda, et hanc ipsam
violentiam suam et eorum tam diram desolationem et depauperationem in
risum converteret et cachinnos, et ubique se ab eo et suis haberi ludibrio,
direxerunt nuncios suos ad Dominam Ma rgaretam, Daciæ et Norvegiæ
Reginam rogantes, ut eos in tantis angustiis, consiliis et auxiliis relevare
digna-
u ) Messenius perpevnm : velle.
v) Messenius, et Coti. 4: coloniis.
x) Chronol, N:o i4. verbotenus.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.