Full text: Scriptores Rerum Svecicarum Medii Aevi (Tomas 2)

1. CHRONICA 
IO 6 
cæterosque nobiles et potentes, qui filio suo adhæserant, foverant, manu- 
tenuerant, quos ille odivit oppido. Illi vere non magnopere Regem dili 
gebant, qui filium suum, Regem videlicet eorum, tam nequitur lecisset 
exstingui, et vilem quendam sublimasset in Ducem, et praeter eorum con 
sensum et velle, ipsis et toti regno cum multa infamia praetulisset. Sed 
et fama gravissima laborabat contra Regem, non ininus quam antea, de 
spurcissima vita sua. Interim Rex Valdemarus, obtenta victoria de Hol- 
saticis et Alemannis aliis, qui regnurn Danorum habebant in manibus, 
partim pecunia, partim astutiis, partim vero gladiis et bellis ejectis, Da 
cia pacificata et suo dominio acquisita, cogitare coepit, quod et Scaniam 
suo dominio subjugaret, et promissionis Reginae Sueorum non immemor, 
et discordiae atque dissentionis, quae erant in Suecia, non surdus auditor. 
Erat enim homo versutiae vulpinae, famis lupinae et audaciae leoninæ. Con 
sideratis igitur moribus, stultitia, pusillanimitate e) et diffidentia Regis 
Magni, animadvertit hominem posse astutia circumveniri, promissioni 
bus decipi, minis terreri, et in quascunque tendiculas retibus verborum 
abduci. Sciebat enim Scaniam tanta summa argenti redemptam, sciebat 
et Regem Magnum litteras habere super perpetua subjectione et posses 
sione Scaniæ, super juramentis et obligatione, et cæteris, quæ tractatus 
initus continebat. Excogitabat igitur et locum et tempus et modum, quo 
eum ad colloquium invitaret, et linguae suæ retibus alligandum sub spe 
cie traheret pietatis. Acceptis igitur a Rege Magno multis Regis Valde- 
mari nunciis et litteris favorosis, plenis nectare sincerissimae caritatis, ut 
nihil minus quam apertam deceptionem praetenderent in effectu, de se 
stultus homo subversus turbine linguae corruit, et fortes ista procella ra 
pit. Ut: enim hujus rei multa concludam, horum duorum Regum prima 
consideratio f) meretricis et juvenis apprehensi historia est: Veni, inquit, 
inebriemur uberibus et fruamur cupitis amplexibus. Irretivit quippe eum 
multis sermonibus, et blanditiis labiorum protraxit illum, statimque euin 
sequitur quasi bos ductus ad victimam, et quasi agnus lasciviens et ignorans 
quod ad vincula stultus trahatur, donec transfigat jecur ejus sagitta ; velutsi 
avis festinet ad laqueum, et nescit, quia de periculo animae illius agitur. Utris- 
que igitur Regibus ad colloquium venientibus, quis enarrare sufficeret, quan 
tis visceribus caritatis, quantis pii amoris affectibus, Rex ille Sueoruin tam 
dulciter invitatus, exceptus sit? Sed opera subsecuta ostendunt evidentius, 
quanta fuit dilectio invitantis. 
Nunc enim blandimentis dulcisonis et promissione fidelis as- 
sistentiæ et indissolubilis amoris glutine colligando, nunc terroribus 
et minis, nunc pollicitationibus, nunc consiliis et persvasionibus in 
ducitur, pulsatur, vexatur, afficiturque in tantum, ut obstinatius reluctari 
non valens, Scaniam, Hallandiam et Blekingiarn, cum omni regione Nor- 
dansundensi traderet et assignaret ad manus Domini Valdemari, tam dul 
cia promittentis tam Scanensibus quam Suecis, quam etiam omnibus, qui 
audiverunt, mille maledictiones ei imprecantibus. Tradidit etiam litte 
ras et omnia documenta, castra similiter et civitates, et quiequid juris ha 
bebat in regione Scanensi, Consiliariis suis irrequisitis et ignorantibus; nul- 
e) Cod. 2. deest. 
f) Cod. i. confoederatio.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.