Full text: De rationibus inter artem rhetoricam quarti et primi saeculi intercedentibus

80 
vides supra ex tabellis. Interdum etiam duae virtutes ethicae 
cum una dianoetica consociantur, ut Pol. 1323 b 33 (36) 
tpp6vi)<rt{ (cppovt[j.os) et avSpeta, BtxaioffiivY)') (Btxato?, ffw©pwv), ut 
Rhet. III 16,1416 b 24, ubi agitur de generis demonstrativi 
narratione: fitvSpsio?, ffocpo?, Btxaio?. Hoc autem loco Aristoteles 
plane ex Isocrate * 2 ) pendet, qui easdem tres virtutes ter eodem * 
atque Aristoteles ordine affert: Euag. 22; Hei. 1 et 54. 
Eaedem etiam apud Anaximenem p. 14, 80, 83 revertuntur 3 ). 
Quibus perpensis eo adducimur, ut opinemur hanc triper- 
titam quoque virtutum divisionem aut antiquitus traditam, 
(quod ut credamus Hei. 1 suadet), aut ab Isocrate primo 
crebrius adhibitam in genere certe epidictico quarto saeculo 
in sollemnem usum abiisse. — 
Attamen in posteriora saecula illa quadripertita distributio 
maximam vim exercuit, quae non modo in Aristoteleis, quae 
vulgo dicuntur et codicis Marciani divisionibus 4 ), dein apud 
Stoicos 5 ) (et Epicureos 6 )), sed etiam apud Romanos 7 ) sae 
pissime reperitur. Cuius rei testimonia Ciceroniana Mer- 
chantius p. 51 sedulo congessit, qui omnino p. 50 sqq. de 
') Ipse Rhet. I 9,1366 b 5 Stxaiouj, ait, xai dvSpsiouj pt-dliara vipiffimv. 
■) Passim apud Isocratem laudantur e. g. III 43: dvSp!a, Ssivottu 
(i. e. eloquentiae vis, ni fallor, cf. Preuss, ind. s. v.), quibus opponuntur 
Sixaioadvrj, awtppoauvir]; X 31: dvSpia .... sraaxiiip.Y) 7tpot vov TOlepov • • . • 
eioQeia . . . d/.lr, dpsW) xai utocppoorjVY); XV 111: . . . Ilepixlr); 6 peYiixniv 
kl saepia xat Siy.aioiuvr, xai a&xppoauvri 8o|av ... cf. ep. 9,4, alias. 
3 ) Aliae p. 104: aocpia, 9povriai{, dvSpaa, awtppoauv»), SixatoauvT) occurunt ; 
quae virtutes (duae dianoeticae, tres ethicae) Posidonii sunt principales 
(cf. Schmekel p. 272). Nec vero disceptare audeo, num propter hanc et 
alias causas haec appendix, ut Spengelius, Fuhrius, alii docti viri suspicati 
sunt, spuria sit putanda. Nam cf. Wendland p. 66 s . 
4 ) div. 1,[5], 13,12], [56]. 
6 ) cf. Zeller III l 3 p. 239 sq. 
•) cf( Zeller III l 3 p. 447. 
T ) De quattuor virtutibus cardinalibus, quae postea vocabantur, 
Ciceronem vel proprium libellum composuisse accepimus. Ordo autem 
ipse, quem Cicero de inv. II 53,160, alias et auctor ad H. III 2,3 = 6,10 
in illis virtutibus enumerandis et perscribendis observant, communis est 
atque cohaeret me iudice cum ratione ea, qua virtutes distribuebantur 
secundum partes animae, cf. Mutschmann p. 15 — 16.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.