73
menes generi demonstrativo vindicat, in hoc genere apud
Latinos invenitur, cf. auct. ad H. III 7, 13—14; Cic. de
orat. II 11, 46; 84, 342. Denique Aristotelis partitio in va
sv auTw et exto$, quam Rhet. I 5 adhibet, apud Ciceronem
in libris de fin. V 13, 37 — 38; 23, 68 obviam fit.
Dein virtutum divisio a Cicerone de orat. II 84, 343
(Ant.) et part. or. 22, 76 adhibita, qua aliae in moribus homi
num, aliae in ingenii aliqua facultate positae esse dicuntur,
plane cum Peripateticorum disciplina convenit. Namque no
tissimum est illos apsva$ in Yj&ixa? et BiavoY]Ttxa? digessisse 1 ).
Tum ea quae Cicero de orat. II 84, 344, 346 (Ant.) de altera
virtutum parte magis quam altera 2 ) laudanda praecipit, satis
cum Aristotele 1366 b 3 ) concinunt.
Nunc singula comparabo. Qua in re non omnes locos apud
quattuor illos aliosque scriptores ad bonorum et virtutum
partitionem pertinentes exscripsi, sed multos citavi tantum,
alias res etiam pecunia (excellens pecuniae magnitudo), socii sive amicitia
rum ac societatum multitudo emergunt. Nec igitur in hac divisione, quam
vis non uno loco confusa, antiquae illius doctrinae vestigia non perspi
ciuntur. Ipsa autem varietas, quae h. 1. apparet, quae ad genus delibera
tivum accommodata esse videtur, me iudice ex Peripateticis originem duxit,
qui discrimen facerent inter ia xaS’ aiti& et 8i’ &X\o v. alptiA — cf. e. g.
Top. III 1, 116a29 (149b38); Eth. Nic. 1096bl3—14; 97a31—34; Stob.
II 56 (cum Wachsmuthii nota) et 135, 1—10 (cf. Loening p. 45) — deinde
inter ia. xab’ altiA et itouiTtxd — cf. Rhet. I 6, 1362a22; I 7, 1363b
13 (Stob. II 54, 4W); cf. etiam Stob. II 135, 1, 8—10: i a psv xab’ Luta,
iA 8s 8t’ shrepa . . . ia 8e cbcpelipia 8t’ 'iie.pa - iti yAp xoieTv shrepa xai aw£eiv
tSSv aipevSW {indpyeiv —. Quae partitio (inter ia xaV ujix et "Gir^izd) apud
Stoicos revertitur (cf. Stob. II 72, 16) et proxime accedit ad Cic. de inv.
II 52, 157, quem locum nunc tractamus et ad part. or. 24, 86.
‘) cf. Eth. Nic. II 1 init, (atque in libr. II—V omnino virtutes
rfiixai, in libro VI 8tavor,vixai exponuntur); Eth. Eud. II 1, 1220a4sqq.;
II 4, 1221bsqq.; M. M. I 4. 1185b5 sq., alias (Loening p. 9 23 ). Similem
distinctionem Panaetius (et Posidonius) adhibuisse fertur, cf. Schmekel,
die Philosophie der mittleren Stoa, Berl. 1892 p. 215 sqq., (p. 271 sqq.).
2 ) Sed satis memorabile est, quod in M. M. I 4, 1185 b 9—11 aliter
atque in Eth. Nic. I 13, 1103a4 et Eud. II 1, 1220a5 virtutes dianoeti-
cae omni laude carere dicuntur, cf. Zeller, Gr. d. Ph. d. G. II 2 2
p. 942 3 , Loening p. 125 4 .
3 ) cf. ad hunc locum Loening p. 321—2.

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.