Full text: De rationibus inter artem rhetoricam quarti et primi saeculi intercedentibus

73 
menes generi demonstrativo vindicat, in hoc genere apud 
Latinos invenitur, cf. auct. ad H. III 7, 13—14; Cic. de 
orat. II 11, 46; 84, 342. Denique Aristotelis partitio in va 
sv auTw et exto$, quam Rhet. I 5 adhibet, apud Ciceronem 
in libris de fin. V 13, 37 — 38; 23, 68 obviam fit. 
Dein virtutum divisio a Cicerone de orat. II 84, 343 
(Ant.) et part. or. 22, 76 adhibita, qua aliae in moribus homi 
num, aliae in ingenii aliqua facultate positae esse dicuntur, 
plane cum Peripateticorum disciplina convenit. Namque no 
tissimum est illos apsva$ in Yj&ixa? et BiavoY]Ttxa? digessisse 1 ). 
Tum ea quae Cicero de orat. II 84, 344, 346 (Ant.) de altera 
virtutum parte magis quam altera 2 ) laudanda praecipit, satis 
cum Aristotele 1366 b 3 ) concinunt. 
Nunc singula comparabo. Qua in re non omnes locos apud 
quattuor illos aliosque scriptores ad bonorum et virtutum 
partitionem pertinentes exscripsi, sed multos citavi tantum, 
alias res etiam pecunia (excellens pecuniae magnitudo), socii sive amicitia 
rum ac societatum multitudo emergunt. Nec igitur in hac divisione, quam 
vis non uno loco confusa, antiquae illius doctrinae vestigia non perspi 
ciuntur. Ipsa autem varietas, quae h. 1. apparet, quae ad genus delibera 
tivum accommodata esse videtur, me iudice ex Peripateticis originem duxit, 
qui discrimen facerent inter ia xaS’ aiti& et 8i’ &X\o v. alptiA — cf. e. g. 
Top. III 1, 116a29 (149b38); Eth. Nic. 1096bl3—14; 97a31—34; Stob. 
II 56 (cum Wachsmuthii nota) et 135, 1—10 (cf. Loening p. 45) — deinde 
inter ia. xab’ altiA et itouiTtxd — cf. Rhet. I 6, 1362a22; I 7, 1363b 
13 (Stob. II 54, 4W); cf. etiam Stob. II 135, 1, 8—10: i a psv xab’ Luta, 
iA 8s 8t’ shrepa . . . ia 8e cbcpelipia 8t’ 'iie.pa - iti yAp xoieTv shrepa xai aw£eiv 
tSSv aipevSW {indpyeiv —. Quae partitio (inter ia xaV ujix et "Gir^izd) apud 
Stoicos revertitur (cf. Stob. II 72, 16) et proxime accedit ad Cic. de inv. 
II 52, 157, quem locum nunc tractamus et ad part. or. 24, 86. 
‘) cf. Eth. Nic. II 1 init, (atque in libr. II—V omnino virtutes 
rfiixai, in libro VI 8tavor,vixai exponuntur); Eth. Eud. II 1, 1220a4sqq.; 
II 4, 1221bsqq.; M. M. I 4. 1185b5 sq., alias (Loening p. 9 23 ). Similem 
distinctionem Panaetius (et Posidonius) adhibuisse fertur, cf. Schmekel, 
die Philosophie der mittleren Stoa, Berl. 1892 p. 215 sqq., (p. 271 sqq.). 
2 ) Sed satis memorabile est, quod in M. M. I 4, 1185 b 9—11 aliter 
atque in Eth. Nic. I 13, 1103a4 et Eud. II 1, 1220a5 virtutes dianoeti- 
cae omni laude carere dicuntur, cf. Zeller, Gr. d. Ph. d. G. II 2 2 
p. 942 3 , Loening p. 125 4 . 
3 ) cf. ad hunc locum Loening p. 321—2.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.