Full text: De rationibus inter artem rhetoricam quarti et primi saeculi intercedentibus

71 
twv sf>r ; , 7iapaBsiYp.ava, [^jEV&usj.YjiJ.xva, B6?av vou XsyovTO?, de 
Lac sane re apud Aristotelem altum silentium est, nisi quod 
1418al va ^apaBelypaTa BY)p.Y)Yopwt<avaTa (cf. 1368a29) esse 
ait. Sic auctor quoque ad H. III 3, 4; 5, 9; Cicero de orat. 
II 82, 335; part. or. 17, 58; 27, 96 in genere deliberativo 
exempla cum utilitate usurpari admonent. 
Quid autem causae sit, cur in reliqua huius generis ex 
positione Latini scriptores, qui ipsi multa communia habent, 
magis quam in aliis generibus a Graecis discrepent, explica 
tione vix eget. Per se enim consentaneum Romanos in con 
sultationibus sua et propria praecipere. 
Sequitur, ut in rationem bona et virtutes dividendi, qua 
diversi auctores utuntur, inquiram. Hanc enim disquisitionem 
hoc loco inserendam esse putavi, quia in utrumque genus et 
deliberativum et demonstrativum quadrat. Yeluti omnes auc 
tores de virtutibus in his duobus mentionem faciunt. Quae 
cum ita sint, non mirabimur, quod Antonius de orat. II 81, 
333: neque sane, inquit, iam causa videtur esse, cur secerna 
mus ea praecepta, quae de suasionibus tradenda sunt aut lau 
dationibus. Sunt enim pleraque communia. Similia apud Aris 
totelem 1367b36 exstant: eyzi Be xoivov eTSo; 6 erauvo; xal od 
<7op.j3otAai etc. Philodemus autem I 212 S. xo&£ Ixaivous xal 
<J;6yoos ita definit, ut tibi cohortationum definitionem legere 
videaris: xoc Be (sc. t.zo\ xo6s iraivou? xal soaaav) IzX 
xa; dpexdr xpoxpsxstv xal twv xxxioiv ficracXXdcxxsiv'). 
Atque principalis bonorum divisio eaque tritissima et 
per totam antiquitatem valde usitata ita est tripertita, ut dis 
tinguantur 1. animi, 2. corporis bona, 3. res externae 2 ). Nec 
igitur apud Isocratem (VI 105) nec apud Platonem 3 ) nec apud 
‘) cf. etiam de orat. II 9, 35; Kroll, Rh. M. 58 p. 567. 
s ) cf. Spengel ad Arist. 1360b25, p. 90—91; Arleth: Die meta- 
physischen Grundlagen der Arist. Ethik, Prag 1903, in appendice p. 62sqq., 
qui vir doctus cum omnino de bonorum generibus ab Aristotele statutis 
agit, tum illius bona tripertito dividendi rationis multa exempla affert, 
Kayser in commentario p. 272, Mutschmann p. 1—2, 60, (div. 1 [5], [56]). 
s ) cf. exempla a Spengelio et Mutschmanno congesta.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.