Full text: De rationibus inter artem rhetoricam quarti et primi saeculi intercedentibus

53 
■p w 
•# v 
(cf. p. 113,11 sq.) 1 ) ad narrandi normam, quam Anaximeni 
et Aristoteli supra vindicavimus, accedere edocemur, etiam Dio 
nysium illius non ignarum fuisse apparet. Atqui gravissimum 
est eam Ciceronis ipsius temporibus non solum notam fuisse, 
sed viguisse. Namque in libris de inv. I 21,30 legimus .... 
cum ipsius rei gestae expositio magnam excipit offensionem .... 
membrati m oportebit partes rei gestae dispergere in causam 
et ad unamquamque confestim rationem accommodare, ut vulneri 
praesto medicamentum sit et odium defensio mitiget. Idem 
Cicero part. or. 35,121 accusatori in causa coniecturali prae 
scribit: narratio autem accusatoris erit quasi membratim 
gesti negotii suspiciosa explicatio, sparsis omnibus argumentis, 
obscuratis defensionibus (simillime auct. ad H. II 2,3). Nec 
talem narrationis disponendae rationem in ipsis orationibus 
non adhibuit, quae e. g. in C. Verris accusatione et in 
A. Cluentii defensione perspicitur 2 * * * * * ). 
Accedit quod etiam anonymus Seg. hanc priorum rhe 
torum doctrinam compluriens (§ 56, 129, 133) significat. In 
§ 129 (24,9 G.) autem Alexander Numenii filius contra atque 
alii, qui paene per totam orationem narrationes quoque collo 
cari posse censebant, S>.Y)YY)<7st duos 8 ) locos eosdem quos 
va TCpax&svTa Eiprjasta. Nempe haec disponendi ratio artificiosa ex 
communi quarti saeculi arte et rhetorum ludo recedit, in quo disci 
pulos duas tantum narrationis collocandae rationes, easque quas supra 
significavimus, didicisse suspicor. Aliter Navarrius iudicare videtur. 
') Hic locus dignus est, qui totus reddatur: xat ou§e vccjtt|v tt)V 
8nfor,<jiv au/.o)' mo; ausvpe^aj xai dxavasxsudwvw; dXXa zai Torj-njv 
pLocxpoxepav oSaav aratoviat 8iaXa|xj3avet y.ai xaS-’ ex.actov st8o; p.aprjpa; 
dva0i36££Tai x.al 7EpoxXf)asi{ dvayiYVUtXc 1 . x.ai auv&rjxa; JEapEysTai TSX[rr|pit)'.; vs 
y.at 3ri!j.e!oi; x.ai -o~{ ly vSW sixovwv eXeyyot; finaai ypr^ai. 
cf. Rohde p. 29; cf. etiam Quinctianam (Rohde p. 30). 
8 ) Graevenus p. 24 Alexandrum tres disponendi modos eosdem 
quos Dionysius de Isaeo cap. 14—15 agnovisse putat. Et de duobus 
quidem concedo. Nego quod Graevenus verbis T&rcsiv tt)v Sirjyrjoiv ev aotaT; 
vaT; 7ti3T£aiv, post quae vocem f; inculcat, eundem ait modum narrationis 
disponendae significari, qui tertio loco a Dionysio tractatur. Nam errat 
vir ceteroquin acutus, cum verba ev ta~; msvsai (verte: inter argumenta) 
nimis premens haec verba dici non posse contendit, „si narratio non 
tota probationibus includitur, sed pars narrationis iis praemittitur". Sed
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.