Full text: De rationibus inter artem rhetoricam quarti et primi saeculi intercedentibus

in imprudentia tractanda: nam qui se propter vinum, inquit, 
aut amorem aut iracundiam fugisse rationem (Anax. Si’wv 
siWTausO-a tou loyt.cfJ.oB) dicit, is animi vitio videbitur nesciisse, 
non imprudentia, cf. II 25,39: item vitiosum est, quod vulgarem 
habet defensionem hoc modo: iracundia deductus peccavit aut 
adulescentia aut amore. Ergo hae nugae reieetae ab auctore 
ad H. philosophiae non plane imperito in vulgari institu 
tione inde a Gorgiae temporibus haerebant. Atqui Cicero 
ipse quoque, qui eosdem prope motus animi (amorem, ira 
cundiam, vinolentiam) ter 1 ) nominat, eos I 27,41, quamquam 
secus atque Aristoteles (et auctor ad H.) inter voc dcxoouia 
habet, tamen a purgatione secludere videtur: eius (modi) 
partes sunt prudentia et imprudentia 2 ). Prudentiae 
ratio quaeritur ex iis, quae clam, palam, vi, persuasione fecerit. 
Imprudentia 2 ) aut in purgationem confertur, cuius partes 
sunt inscientia, casus, necessitudo, aut in adjectionem animi, 
hoc est, molestiam, iracundiam, amorem et cetera, quae in 
simili genere versantur. Cf. part. or. 12,43: quae motu animi . . . 
facta sine ratione sunt, ea defensiones contra crimen in legi 
timis iudiciis non habent 
Restat, ut reliquos status a Graecis adhibitos investi 
gemus: Consulto adhuc Anax. 89,9 sqq. nondum attuli, 
tametsi hic que que constitutio coniecturalis (89, 9—11) et 
concessio (90,22 sq.) dilucide deprehenduntur. Sed secunda 
constitutio, quae 89,11 tractari incipit, non est iuridicialis 
absoluta, sed procul dubio legitima, quae apud auctorem ad 
H. vocatur. Et primum quidem 90,11 sqq. de contrariis 
legibus disseritur, tum de ambiguis et ex scripto et 
deinde utrum data sit opera, ut sciretur an non\ deinde utrum casu nesci 
erit an culpa. Tota haec praeceptio ad Peripatum spectat (cf. Loening 
p. 224) et haud scio an cum usu forensi cohaereat. 
') I 27,41; II 5,17; II 9,30. 
! ) Animadvertendum est vocabulum imprudentiae hic tam late 
patere. Nam alibi (de inv. II 5,17; II 9,30; part. or. 37,131) Cicero 
quoque imprudentiam in purgationis partibus ducit, in quibus nostro loco 
(et part. or. 12,42) pro illa substituit inscientiam. Nec dubito, quin 
alio loco alium auctorem sequatur, cf. etiam Thiele, p. 40.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.